Το αφηγηματικό σινεμά δείχνει να δικαιώνεται μια και η ταινία τιμήθηκε με την Αργυρη Άρκτο και το Μεγάλο Βραβείο Επιτροπής και Βραβείο Fipresci του Φεστιβάλ Βερολίνου, το 2011.
1889. Ο Γερμανός φιλόσοφος Friedrich Nietzsche γίνεται μάρτυρας του μαστιγώματος ενός αλόγου, ενώ ταξιδεύει στο Τορίνο της Ιταλίας. Πρόταξε τα όπλα του γύρω από το λαιμό του αλόγου για να το προστατεύσει, στη συνέχεια, όμως κατέρρευσε στο έδαφος. Σε λιγότερο από ένα μήνα, στον Νίτσε θα διαγνωστεί μια σοβαρή ψυχική ασθένεια που θα τον κρατήσει κλινήρη στο κρεβάτι χωρίς φωνή για τα επόμενα έντεκα χρόνια μέχρι το θάνατό του. Αλλά τι συνέβη με το άλογο;

Αυτή η ταινία, η οποία είναι η τελευταία του Tarr, ακολουθεί μια φανταστική ιστορία για το τι συνέβη. Ο άνθρωπος που μαστίγωνε το άλογο ήταν ένας γεωργός ο οποίος ζούσε κάνοντας δουλειές με το κάρο και το άλογό του στην πόλη. Το άλογο είναι γερασμένο και σε πολύ κακή κατάσταση υγείας, αλλά υπάκουο στις εντολές του αφεντικού του. Ο αγρότης και η κόρη του πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι θα είναι αδύνατο να συντηρήσουν τα προς το ζην. Ο θάνατος του αλόγου είναι η βάση αυτής της τραγικής ιστορίας.

Σημείωμα του σκηνοθέτη

«Η ταινία μας, ακολουθεί το εξής ερώτημα: Τι απέγινε στ’ αλήθεια στο άλογο;
Ο Όλσντορφερ, ο αμαξάς, και η κόρη του ζουν σε ένα υποστατικό. Συντηρούνται με πολύ σκληρή δουλειά: η μόνη πηγή εισοδήματος που έχουν είναι το άλογο και η άμαξα- αυτό είναι το μόνο που έχουν για να πορεύονται.
Ο πατέρας αναλαμβάνει διάφορες μεταφορές ως αμαξάς και η κόρη του φροντίζει το σπίτι.
Ζούνε μια πολύ φτωχική και απίστευτα μονότονη ζωή. Οι κινήσεις που κάνουν, οι αλλαγές των εποχών και οι διάφορες ώρες της μέρας είναι που υπαγορεύουν τον ρυθμό και τη ρουτίνα που τους έχει επιβληθεί τόσο σκληρά.
Η ταινία δείχνει τη θνητή φύση των όντων, με αυτόν τον βαθύ πόνο που όλοι εμείς, που είμαστε όλοι καταδικασμένοι να πεθάνουμε, νιώθουμε μέσα μας.»

ΜΠΕΛΑ ΤΑΡ, 2007

Γιάνος Ντερζί
Ηθοποιός: Ερικα Μποκ
Ηθοποιός: Μιχάλι Κόρμος
Μπέλα Ταρ
Σκηνοθεσία: Agnes Hranitzky