Κατατέθηκαν οι οκτώ υποψηφιότητες για το Βραβείο Ζαχάρωφ για την Ελευθερία της Σκέψης

95

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ξεκίνησε και φέτος την διαδικασία απονομής του Βραβείου Ζαχάρωφ για την Ελευθερία της Σκέψης για την προσωπικότητα που διακρίνεται στην προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και της Δημοκρατίας. Το Βραβείο πρόκειται να απονεμηθεί για 20η φορά.

Το βραβείο δίδεται προς τιμήν του Ρώσου φυσικού και αντιφρονούντα Αντρέι Ζαχάρωφ.

Οι υποψηφιότητες υποβλήθηκαν επισήμως στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων, την Επιτροπή Ανάπτυξης και την Υποεπιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που θα τις εξετάσουν στις 22 Σεπτεμβρίου σε κοινή συνεδρίαση προκειμένου να προκρίνουν τις τρεις.

Στα μέσα του Οκτωβρίου η Διάσκεψη των Προέδρων των Πολιτικών Ομάδων θα επιλέξει ανάμεσα στις τρεις την προσωπικότητα που θα τιμηθεί με το Βραβείο Ζαχάρωφ για την Ελευθερία της Σκέψης 2008.

Η επίσημη τελετή βράβευσης θα γίνει κατά τη σύνοδο της ολομέλειας της 17ης Δεκεμβρίου.

Οι υποψηφιότητες για το 2008

Υπενθυμίζεται ότι οι υποψήφιοι για το Βραβείο πρέπει να υποστηρίζονται από μία πολιτική ομάδα ή από τουλάχιστον 40 βουλευτές. Οι οκτώ υποψηφιότητες που προτάθηκαν για το 2008 είναι κατά αλφαβητική σειρά οι ακόλουθες:

* Ο Δαλάϊ Λάμα, πνευματικός και πολιτικός ηγέτης του θιβετιανού λαού. Η υποψηφιότητα δίνει έμφαση στο μήνυμα του Δαλάϊ Λάμα για ειρήνη, μη προσφυγή στη βία, διαθρησκευτική κατανόηση, οικουμενική ευθύνη και ευσπλαχνία. Προτάθηκε από την Ομάδα Ένωση για την Ευρώπη των Εθνών και άλλους 41 βουλευτές.

* Το Ευρωπαϊκό Κέντρο για τα Δικαιώματα των Ρομά, οργάνωση που κάνει εκστρατεία κατά του ρατσισμού και της κακομεταχείρισης που υφίστανται οι Ρομά. Από την ίδρυσή του το 1996, το Κέντρο προσπαθεί να εξοπλίσει τους Ρομά με τα αναγκαία εφόδια για να καταπολεμήσουν τη διακριτική μεταχείριση και να κερδίσουν ίσα δικαιώματα πρόσβασης στη διακυβέρνηση, την εκπαίδευση, την απασχόληση, την υγεία, την κατοικία και τις δημόσιες υπηρεσίες. Προτάθηκε από τη Συνομοσπονδιακή Ομάδα της Ευρωπαϊκής Ενωτικής Αριστεράς / Αριστερά των Πρασίνων των Βορείων Χωρών.

* Ο Αλεξάντερ Κοζούλιν, πρώην υποψήφιος για την προεδρία της Λευκορωσίας που, σύμφωνα με την πρόταση υποψηφιότητας, αντιστεκόμενος στο καθεστώς, επέδειξε μαχητικότητα στην υπεράσπιση της ελευθερίας της σκέψης. Το 2006, κατά την προεκλογική εκστρατεία, ξυλοκοπήθηκε πολλές φορές, κρατήθηκε και καταδικάστηκε σε πεντέμισι χρόνια φυλάκισης. Προτάθηκε από 46 ευρωβουλευτές.

* Ο Άμποτ Απολιναίρ Μαλού Μαλού, πρόεδρος της Ανεξάρτητης Εκλογικής Επιτροπής της Λαοκρατικής Δημοκρατίας του Κονγκό, ο οποίος προτείνεται για τις προσπάθειες που κατέβαλε κατά τη διάρκεια της διάσκεψης για την ειρήνευση των επαρχιών του βόρειου και του Νότιου Κίβου ώστε να υπερισχύσει ο διάλογος έναντι της βίας όπως και για το γεγονός ότι σε όλη του τη σταδιοδρομία αφιέρωσε τις πνευματικές του δυνάμεις και την εμπειρία του για να επικρατήσουν οι αρχές αυτές. Προτάθηκε από 48 ευρωβουλευτές.

* Η Ίνγκριντ Μπετανκούρ, η Γαλλο-Κολομβιανή πολιτικός και ακτιβίστρια κατά της διαφθοράς που είχε απαχθεί από τους αντάρτες της FARC το 2002 ενώ έκανε προεκλογική εκστρατεία για το προεδρικό αξίωμα της Κολομβίας· απελευθερώθηκε τον περασμένο Ιούλιο. Σύμφωνα με την πρόταση υποψηφιότητας, η Μπετανκούρ επέδειξε σταθερά μεγάλο θάρρος της γνώμης και όρθωσε το ανάστημά της απέναντι στις δυνάμεις της τρομοκρατίας, καταγγέλλοντας τις καταστροφικές τους συνέπειες για τους απλούς ανθρώπους στην Κολομβία και σε ολόκληρο τον κόσμο. Προτάθηκε από τη Σοσιαλιστική Ομάδα.

* Ο Μιχαήλ Ιβάνοβιτς Τρεπάσκιν, Ρώσος δικηγόρος και ακτιβιστής της Δημοκρατίας που κατά την πρόιταση υποψηφιότητας, ως στέλεχος της ρωσικής μυστικής υπηρεσίας FSB (διαδόχου της KGB), έφερε στο φως σειρά υποθέσεων διαφθοράς, οργανωμένου εγκλήματος και τρομοκρατίας στις οποίες ήταν αναμειγμένοι συνάδελφοί του των μυστικών υπηρεσιών. Ο Τρεπάσκιν διώχθηκε και καταδικάστηκε σε τέσσερα χρόνια φυλάκιση και ελευθερώθηκε τον Νοέμβριο του 2007 μετά από διεθνή εκστρατεία. Έκτοτε συνεχίζει να αγωνίζεται για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία στη Ρωσία. Προτάθηκε από την Ομάδα Ανεξαρτησία/Δημοκρατία.

* Ο Μόργκαν Τσβανγκιράι, ηγέτης της αντιπολίτευσης στη Ζιμπάμπουε, ο οποίος, κατά την πρόταση, υπερασπίστηκε τη δημοκρατία, την ελευθερία του λόγου και το κράτος δικαίου στη Ζιμπάμπουε. Αναλαμβάνοντας τεράστιο προσωπικό κίνδυνο, αναφέρει η πρόταση, οδήγησε τη μείζονα αντιπολίτευση και υπέμεινε με θάρρος διαδοχικές δολοφονικές απόπειρες και πολιτικά κατευθυνόμενες συλλήψεις. Προτάθηκε από 97 ευρωβουλευτές.

* Ο Χου Για, Κινέζος ακτιβιστής για τα ανθρώπινα δικαιώματα, την περιβαλλοντική προστασία και την καταπολέμηση του AIDS. Μετά από μαρτυρική κατάθεση σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Κίνα που έδωσε μέσω τηλεδιάσκεψης προς την Υποεπιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στις 26 Νοεμβρίου 2007, συνελήφθη κατηγορούμενος για προσπάθεια υπονόμευσης του κράτους και καταδικάστηκε σε τριάμισι χρόνια φυλάκισης. Προτάθηκε από την Ομάδα της Συμμαχίας των Φιλελευθέρων και Δημοκρατών, την Ομάδα των Πράσινων / Ευρωπαϊκή Ελεύθερη Συμμαχία και 55 άλλους ευρωβουλευτές.

Επέτειος 20 χρόνων από την πρώτη απονομή

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, με αφορμή την επέτειο των 20 ετών από την πρώτη απονομή του Βραβείο Ζαχάρωφ και για να εορταστεί η επέτειος αυτή, θα διοργανώσει στις 16 Δεκεμβρίου, δηλαδή την παραμονή της επίσημης τελετής βράβευσης που θα γίνει κατά τη σύνοδο της ολομέλειας της 17ης Δεκεμβρίου, ειδική εκδήλωση με προσκεκλημένους όλους τους προηγούμενους νικητές.

Πρόκειται για τον Νέλσον Μαντέλα και τον Ανατόλι Μαρτσένκο (1988, Ν. Αφρική και Ρωσία), τον Αλεξάντερ Ντούμπτσεκ (1989, Τσεχία), την Άουνγκ Σαν Σου Κι (1990, Βιρμανία), τον Αντέμ Ντεμάτσι (1991, Κόσοβο), τις Μητέρες της Πλατείας του Μαϊου (1992, Αργεντινή), την βοσνιακή εφημερίδα Οσλομπόντιενιε (1993), την Τασλίμα Νασρίν (1994, Μπανγκλαντές), την Λεϊλά Ζάνα (1995, Τουρκία), τον Βέϊ Γινγκσένγκ (1996, Κίνα), την Σαλίμα Γκεζαλί (1997, Αλγερία), τον Ιμπραήμ Ρουγκόβα (1998, Κόσοβο), τον Θανάνα Γκουσμάο (1999, Ανατολικό Τιμόρ), την ισπανική οργάνωση πολιτών Basta Ya! (2000), τον Ιζάτ Γκαζάουϊ, την Νουρίτ Πελέντ-Ελχανάν και τον Ντομ Ζακαρίας Καμουένιο (2001, Παλαιστίνη, Ισραήλ και Ανγκόλα), τον Οσβάλντο Ζοζέ Παγιά Σαρντίνιας (2002, Κούβα), τον Κόφι Αννάν και το προσωπικό του ΟΗΕ (2003), την Ένωση Δημοσιογράφων της Λευκορωσίας (2004), τις Κυρίες με τα Λευκά, την Χάουα Ιμπραήμ και τους Δημοσιογράφους χωρίς Σύνορα (2005, Κούβα, Νιγηρία), τον Αλεξάντερ Μιλίνκεβιτς (2006, Λευκορωσία) και τέλος τον Σαλίχ Μαχμούντ Οσμάν (2007, Σουδάν).

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ