Εκ πρώτης όψεως η ηλικία του Adrian Orange φαίνεται να είναι το παράδοξο της όλης υπόθεσης. Μόλις 21 ετών και προτείνει μουσική τόσο πολυδιάστατη, έμπειρη, ιδιαίτερη, παθιασμένη, με διαβρωτική ευαισθησία και ερμηνευτική τρέλα.
Παράτησε το σχολείο στα 15 και έχει ήδη στο ενεργητικό του επτά άλμπουμ και πέντε σινγκλ και EP ως Thanksgiving (σύνολο-προσωπικό όχημα) στην ετικέτα Marriage Records του Πόρτλαντ της πολιτείας Όρεγκον, από όπου κατάγεται.
Στο εκρηκτικό «σόλο ντεμπούτο» του γίνεται το έλα να δεις. Οι αρτίστικες μεταμφιέσεις του δεν έχουν τελειωμό – και μαζί τους και το ενδιαφέρον και η απόλαυση που γεννά η ακρόαση. Captain Beefheart στο «Then We Play», Jonathan Richman στο «Interdependance Dance» και στο «A Flower’s Is Mine», Dr. John και άγιοι πάντες της Νέας Ορλεάνης στο «Unconvincing Serenade», Lee Perry και King Tubby στο «Question Love Answer», Mulatu Astatke στο «Window (Mirror) Shadow», David Thomas κρυμμένος σε κάθε σκιά, είναι λίγοι μόνο από τους χαρακτήρες που παρελαύνουν καμαρωτά στις στροφές και στις ευθείες των αναρχικών, απελευθερωτικών indie/folk/punk/ska/afro-latin ψυχεδελικών διαδρομών του «Adrian Orange & Her Band», ενώ οι μουσικοί που τον συνδράμουν φτάνουν τους δεκαεπτά.
Παρ’ όλα αυτά τα προσωπεία, τα οποία ο Adrian Orange φοράει και πετάει με θεία μανία, στην πραγματικότητα ο δίσκος είναι γνήσιο τέκνο του· φέρει την αδιαφιλονίκητη σφραγίδα της προσωπικότητάς του. Αν τον ακούσεις μία φορά, αρκούν λίγα δευτερόλεπτα για να τον αναγνωρίσεις πίσω από τα κομμάτια σε οποιαδήποτε μελλοντική ακρόαση. Η φωνή του -αν και όχι άρτια από τεχνική άποψη- έχει μια ολωσδιόλου δική της εκφραστικότητα και πρεσβεύει, όπως άλλωστε και το άλμπουμ στο σύνολό του, μια εναλλακτική μορφή ομορφιάς.
Η ηλικία του όμως δεν θα έπρεπε να μας εκπλήσσει. Είκοσι ετών δεν ήταν ο Tim Buckley όταν ηχογράφησε το «Goodbye And Hello»; Την ίδια πάνω κάτω ηλικία δεν είχε ο Nick Drake στο «Five Leaves Left»; Ο Bowie στο «Space Oddity»; Ο Lou Reed στο «Metal Machine Music»; Ο Bob Mould στο «Zen Arcade»; Ο Black Francis στο «Surfer Rosa»; Αν το ξανασκεφτούμε, μόνο κάποιος τόσο νέος -άρα τόσο ανοιχτόμυαλος, φιλόδοξος, ορεξάτος, ριψοκίνδυνος- θα μπορούσε να οραματιστεί και να υλοποιήσει μια τέτοια μουσική τομή.
Μόλις 21 ετών…
Φαντάσου που μπορεί να (μας) πάει μετά.

Ειδήσεις Σήμερα: