Αντίο Πεκίνο…

Τελείωσαν λοιπόν και οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Πεκίνου… Τέσσερα χρόνια τους περίμενα, και τώρα πάει, πέρασαν… Αρχισε ήδη η αναμονή για τους Αγώνες του Λονδίνου… Οι οποίοι άλλωστε θα γίνουν και στη «γειτονιά» μας, 3,5 ώρες «δρόμος» είναι άλλωστε μόνο… Σαν το Αθήνα – Λαμία ένα πράγμα!

Κάθε Ολυμπιάδα που περνά (δηλαδή η τετραετία που μεσολαβεί μεταξύ δύο διοργανώσεων) αποτελεί μια σημαντική περίοδο για εμένα. Θα έπρεπε ίσως να γράψω καλύτερα ότι με το που ολοκληρώνεται μια Ολυμπιάδα (αρχίζει δηλαδή μία διοργάνωση Ολυμπιακών Αγώνων) κάνω τον προσωπικό μου απολογισμό. «Τη βγάλαμε και αυτήν την τετραετία» σκέφτομαι. «Αντε, να πάμε τώρα για την επόμενη…»

Το Πεκίνο, λοιπόν, μάς αποχαιρέτησε και το Λονδίνο μάς περιμένει. Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας αυτά που μου άρεσαν και αυτά που δεν μου άρεσαν σε αυτή τη διοργάνωση:

Τι μου άρεσε

– Υπήρχαν τηλεοπτικές μεταδόσεις από αθλήματα καθόλη τη διάρκεια της ημέρας. Αλλοτε απευθείας και άλλοτε μαγνητοσκοπημένες. Εάν δεν υπήρχε και αυτή η διαφορά της ώρας, θα βλέπαμε περισσότερα αγωνίσματα απευθείας

– Είχαμε την ευκαιρία να δούμε σπορ για τα οποία κανείς δεν ενδιαφέρεται όταν διεξάγονται εκτός Ολυμπιακών Αγώνων

– Μάθαμε κάτι παραπάνω για την Κίνα, τα προβλήματα, τις ιδιαιτερότητες, τη νοοτροπία, την καθημερινότητά της

– Το κλάμα της Ισινμπάγεβα στο πρώτο σκαλί του βάθρου του άλματος επί κοντώ

– Το γοερό κλάμα και του Ρουμάνου Ντραγκουλέσκου στο Ολυμπιακό χωριό επειδή έχασε το χρυσό μετάλλιο, μαζί και το πριμ που θα τον βοηθούσε να πληρώσει το χρέος του για την εγχείρηση της κόρης του

– Κατακτήσαμε τέσσερα μετάλλια και μάλιστα στην πλειοψηφία τους από αθλήματα που δεν προβάλλονται από τα ΜΜΕ

– Η επίσημη εμφάνιση με την οποία παρήλασε η ομάδα μας στην τελετή έναρξης. Πολύ σικ!

– Η εμφάνιση των Κουτρουμανίδου/ Τσιαρτσιάνη στο beach volley

– Η έβδομη θέση του Τσακμάκη στο σλάλομ του καγιάκ και η παρουσία των Ιακωβάκη, Τσουμελέκα, Δουβαλίδη στον στίβο, αλλά και των Μπισκιτζή/ Τσιάβου στην κωπηλασία

– Ο Νίκος Κακλαμανάκης και η αφοσίωσή του στην ιστιοσανίδα του

– Η Αμερικανίδα (με ρωσικό αίμα) Λιούκιν στην ενόργανη γυμναστική

– Το υψηλού επιπέδου γυναικείο ποδόσφαιρο

– Τα σόου του Τζαμαϊκανού – πιάστε με εάν μπορείτε – Γουσέιν Μπολτ

– Η δίαιτα των 12.000 θερμίδων ημερησίως του Μάικλ Φελπς (τον ζηλεύω!)

– Οι όμορφες αναμνήσεις από τους δικούς μας Ολυμπιακούς Αγώνες 

– Η ρήση του δημάρχου του Λονδίνου, Μπόρις Τζόνσον ότι επιτέλους το πινκ πονγκ επιστρέφει στο σπίτι του και η αποκάλυψη που έκανε ότι πρόκειται για βρετανικό σπορ που ονομαζόταν ριφ ραφ! Τα γέλια του «ημίθεου» των μεσαίων αποστάσεων και νυν προέδρου της Οργανωτικής Επιτροπής του «Λονδίνο 2012», Σεμπάστιαν Κόου τα είπαν όλα!

Τι ΔΕΝ μου άρεσε

– Ο Ρότζερ Φέντερερ «πάτωσε» για ακόμα ένα τουρνουά εφέτος. Τουλάχιστον πήρε το χρυσό στο διπλό

– Τα κορίτσια στη συγχρονισμένη κολύμβηση και στο ανσάμπλ δεν πήραν καλύτερες βαθμολογίες

– Έχουμε «εξαφανισθεί» στην πάλη από την οποία κάποτε παίρναμε τα μόνα μας Ολυμπιακά μετάλλια. Κρίμα που υπάρχει και στιλ προς τιμήν μας (ελληνορωμαϊκή)

– Οι τελετές έναρξης και λήξης. Κατά το προσωπικό μου γούστο, η δική μας τελετή έναρξης ήταν μακράν η καλύτερη καθώς αποτελούσε μια εικαστική πρόταση, ενώ αξεπέραστη παραμένει η τελετή λήξης της Μόσχας, το 1980, με τον Μίσα (το αρκουδάκι μασκότ των Αγώνων) σχηματισμένο με καρτελάκια στην εξέδρα να δακρύζει αποχαιρετώντας αθλητές και θεατές!

– Τα αρνητικά σχόλια για τα λίγα μετάλλια που κατακτήσαμε. Και πάλι καλά να λέμε! Εκτός εάν τα θέλουμε «ντοπέ»!

– Η θεωρία του «εάν δεν ντοπαρισθείς μετάλλιο δεν παίρνεις». Καταρχήν εάν δεν υπάρξει θετικό δείγμα, προσωπικά δεν θεωρώ κανέναν ντοπαρισμένο. Ως γνωστόν είμαι της ιδεολογίας I want to believe.

– Η καχυποψία που πλέον υπάρχει για όλα τα μεγάλα αθλητικά επιτεύγματα. Η ΔΟΕ πλέον θα κρατά τα δείγματα των αθλητών για οκτώ χρόνια προκειμένου να τα εξετάζει ανά πάσα στιγμή. The truth is out there!

– Η παραβίαση της Ολυμπιακής εκεχειρίας ανήμερα της τελετής έναρξης. Ευτυχώς οι δύο αθλήτριες, η Ρωσίδα και η Γεωργιανή έδωσαν μαθήματα ήθους στις κυβερνήσεις τους

– Η είδηση του ντοπαρίσματος της Χαλκιά ανήμερα τον Δεκαπενταύγουστο και μάλιστα στη μία τα ξημερώματα ώρα Πεκίνου. Και η συνέντευξη Τύπου που ακολούθησε…

Οι φωτογραφίες προέρχονται από το φωτογραφικό αφιέρωμα του in.gr στους Ολυμπακούς Αγώνες του Πεκίνου