Τρία χρόνια μετά τις «Εκατό Μικρές Ανάσες» η παρέα της Μικρής Αρκτου κυκλοφορεί νέο άλμπουμ, με τον Θέμη Καραμουρατίδη να παίρνει τη θέση του Κ.Τσίρκα στη σύνθεση και με τους Γ.Ευαγγελάτο (στίχος) και Ν.Μποφίλιου (ερμηνεία) να στέκουν ξανά ψηλά στις επάλξεις του τραγουδιού. Είναι φανερό ότι τα «παιδιά» μεγάλωσαν. Η ελαφράδα του δίσκου του 2005 έχει δώσει τη θέση της σε μια εσωτερικότητα, ένα πιο ώριμο βλέμμα σε ζητήματα καθημερινά ή διαπροσωπικά.
Ο λόγος τοποθετεί κάτω από μεγεθυντικό φακό στιγμιότυπα μιας μεγαλούπολης. Τα μετατρέπει σε μικρές μουσικές ιστορίες που τις αποτελούν εικόνες θαμπές πίσω από ένα τζάμι ή πεντακάθαρες μπροστά σε ένα ορθάνοιχτο παράθυρο. Οι μελωδίες κινούνται στο χώρο της αστικής μπαλάντας. Είναι καθαρές και ήπια ενορχηστρωμένες, ίσως περισσότερο από όσο πρέπει. Ακούγοντάς τες συνολικά, μοιάζει να μην έχουν τις νοστιμιές ή τις «ανήσυχες πινελιές» που θα περίμενε κανείς από ένα νέο συνθέτη. Ωστόσο, η εκφραστικότητα της Νατάσσας Μποφίλιου καλύπτει αρκετές από αυτές τις «ατέλειες».
Η νεαρή ερμηνεύτρια αναδεικνύει τα τραγούδια, απελευθερώνοντας δύναμη και ενέργεια. Περνά με εκπληκτική άνεση από την τρυφερή μπαλάντα στο λαϊκότροπο ύφος και στηρίζει την όλη δουλειά με τον αέρα φτασμένης τραγουδίστριας. Ξεχωρίζουν οι συνθέσεις «Αεράκι», «Εκκρεμότητα», «Μέχρι το τέλος», «Συννεφιά», ενώ υπάρχει και το κομμάτι «Εν λευκώ», που παίχτηκε αρκούντως στα ραδιόφωνα την εποχή που είχε κυκλοφορήσει με τη μορφή CD Single. Το εξώφυλλο και οι επτά εικαστικές δημιουργίες που κοσμούν το πολυσέλιδο ένθετο ανήκουν στο ζωγράφο Νίκο Μόσχο.

Ειδήσεις Σήμερα: