Η Κυνθία έγραψε:
Επειδή δεν είχα παρακολουθήσει στενά τις εξελίξεις το 2004, δεν μπορώ να σχολιάσω η ίδια με σιγουριά αυτό το "παρέδωσε," πάντως πολλοί bloggers και υποστηρικτές του νυν - και ελπ
Επειδή δεν είχα παρακολουθήσει στενά τις εξελίξεις το 2004, δεν μπορώ να σχολιάσω η ίδια με σιγουριά αυτό το «παρέδωσε,» πάντως πολλοί bloggers και υποστηρικτές του νυν – και ελπίζω και μελλοντικού – προέδρου του ΠαΣοΚ δε θεωρούν ότι ο ΓΑΠ οφείλει να ευγνωμονεί τον κύριο Σημίτη, κάθε άλλο μάλιστα…. Θεωρούν ότι ο τελευταίος φόρτωσε στον ΓΑΠ μια βέβαιη ήττα και την άχαρη επαύριο, κι ότι ο ΓΑΠ δέχτηκε την αποστολή με υπευθυνότητα και αξιοπρέπεια. Κρίνοντας από το ήθος και την εντιμότητα που τον διακρίνουν, δε μου φαίνεται παράλογη αυτή η ερμηνεία των πραγμάτων. Κι αν δεχτούμε ότι ο κύριος Σημίτης του έκανε χάρη, όπως φαίνεται να υπονοείτε, τότε αυτό μάλλον για την αίσθηση ευθύνης του κυρίου Σημίτη θα πρέπει να μας προβληματίζει. Μια παράταξη δεν είναι αγροτεμάχιο να την κληροδοτούμε ελαφρά τη καρδία. Αλλά στην πολιτική δεν γίνονται χάρες, κι αυτό το ξέρουμε όλοι μας λίγο πολύ. Άλλωστε, αν δεν κάνω λάθος, ο ΓΑΠ δεν εκλέχτηκε με δημοκρατικές διαδικασίες, αν και ελείψει αντιπάλου;
Ο Γιώργος Παπανδρέου δεν ήταν μικρό παιδί για να αποδεχθεί «βέβαιη ήττα και την άχαρη επαύριο»: περίμενε το δαχτυλίδι σαν έτοιμος από καιρό και έκανε ό,τι μπορούσε για να κερδίσει αλλά η κατάσταση ήταν δύσκολο να ανατραπεί. Αν είχε προτείνει την ηγεσία τότε στον Βενιζέλο ή στον Λαλιώτη ή στη Διαμαντοπούλου, θα την είχαν αρνηθεί, για να μη «σηκώσουν τον σταυρό» ή θα έσπευδαν με χαρά να δεχθούν, όπως έκανε και ο Παπανδρέου;
Όλοι στο ΠαΣοΚ κατά την περίοδο 2000-2004 δεν έκαναν άλλο από το να παίρνουν θέση εν όψει της επερχόμενης ήττας, πώς δηλαδή θα διασωθούν και θα βρεθούν σε θέση να επηρεάζουν τα κομματικά πράγματα, εν όψει αλλαγής ηγεσίας – για τούτο και η δεύτερη κυβέρνηση Σημίτη ήταν χειρότερη από την πρώτη. Ο Σημίτης έφθασε να απειλεί με παραίτηση για να μπορέσει να συμμαζέψει κάπως την κατάσταση. Το ερώτημα για τον Γιώργο Παπανδρέου είναι γιατί τότε δέχθηκε τον «δωροδοτικό» ρόλο του Κώστα Σημίτη και σήμερα του αμφισβητεί ακόμα και τη δυνατότητα να είναι «εγγυητής» των διαδικασιών και της ενότητας. Πρόκειται για πολιτική ανακολουθία, ο όρος αχαριστία που χρησιμοποίησα δεν ήταν μάλλον ο καταλληλότερος.
Προφανώς δεν αμφισβητώ «το ήθος και την εντιμότητα» του, αναμφξσβήτητα δικακρίνεται για αυτά, είναι κατά πολύ ανώτερα από τον μέσο όρο των πολιτικών. Πολύ περισσότερο δεν αμφισβητώ την κουλτούρα του, τις γνώσεις του, την ευγένεια του, τις ιδέες του — με τις οποίες συμφωνώ περισσότερο από 90%. Αλλά απέτυχε να τις προωθήσει στο ΠαΣοΚ, το άρθρο του Σταυρου Θεοδωράκη δίνει κάποιες νύξεις για τις αιτίες, για το περιβάλλον που είχε και τις αντιδράσεις που είχε. Αλλά ο Σημίτης προχώρησε στην σύγκρουση με τον Χριστόδουλο έχοντας εναντίον του «το όλον ΠαΣοΚ» – και τον Βενιζέλο, βέβαια, για τον οποίο ισχύουν τα περισσότερα από όσα γράφει η catherine.
Πρέπει επιπλέον να έχουμε υπόψιν μας ότι οι πολιτικές διαδικασίες είναι σκληρές και οι πολιτικοί είναι υποχρεωμένοι συχνα να βάζουν στην άκρη την προσωπική τους ευαισθησία και εντιμότητα, όχι πάντα για ιδιοτελείς λόγους. «Στέγνωσε η ψυχή μου για να καταφέρω να κυβερνήσω αυτόν τον τόπο«, εξομολογήθηκε κάποτε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής. Υπάρχουν πολλοί πολιτικοί που έχουν εξαρχής την ψυχή τους στεγνή — σε αυτούς σίγουρα δεν καταλέγεται ο Γιώργος Παπανδρέου.
![Άκρως Ζωδιακό: Τα Do’s και Don’ts στα ζώδια σήμερα [Πέμπτη 29.01.2026]](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/01/marek-piwnicki-L3Yg5RtS_JA-unsplash-1-315x220.jpg)
![Σπίτι μου 2: Στο 72% η απορρόφηση – Στα 119.000 το μέσο δάνειο [πίνακες]](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/01/athens-1024x576-1-150x85.jpg)
![Σπίτι μου 2: Στο 72% η απορρόφηση – Στα 119.000 το μέσο δάνειο [πίνακες]](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/01/athens-1024x576-1-315x220.jpg)
Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ.232442