31

Τα βασανιστήρια κρατουμένων στις φυλακές του Αμπού Γκράιμπ και μάλιστα με τρόπο συστηματικό και με την έγκριση των ανωτέρων, ακόμα και μετά τη δημοσιοποίηση του σκανδάλου το 2004, καταγγέλλει η οργάνωση Human Rights Watch.

Σε έκθεσή της που δόθηκε την Κυριακή στη δημοσιότητα και βασίζεται σε μαρτυρίες «από πρώτο χέρι» που αλίευσε η οργάνωση από «μέλη του αμερικανικού προσωπικού», η HRW καταγγέλλει εκείνες τις υπηρεσίες «που παρέδιδαν συστηματικά» τους κρατουμένους «στα χέρια των Αμερικανών στο Ιράκ», στο διάστημα μεταξύ 2003 και 2005.

Σύμφωνα με τον συντάκτη της έκθεσης Τζον Σίφτον, τα βασανιστήρια ήταν «μία πάγια τακτική και κατά πάσα πιθανότητα εγκεκριμένη κατά τη διάρκεια της διαδικασίας της κράτησης και της ανάκρισης».

Εκτός από τις μαρτυρίες αμερικανών στρατιωτών, η HRW ισχυρίζεται πως η έρευνά της βασίζεται σε«μνημόνια κι ένορκες μαρτυρίες που περιέχονται σε απόρρητους φακέλους».

Τα θύματα, ιδιαίτερα κρατούμενοι στο στρατόπεδο Καμπ Νάμα, «μία εγκατάσταση σε απαγορευμένη περιοχή κοντά στο αεροδρόμιο της Βαγδάτης», δεν είχαν καταχωρηθεί στα μητρώα του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού, κάτι που αποτελεί κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου.

Οι ωμότητες αυτές συνίσταντο σε «βάναυσες τεχνικές που είχαν εγκριθεί από την στρατιωτική διοίκηση» και μάλιστα θεωρούνταν απαραίτητες από την ιεραρχία για να αποσπασθούν πληροφορίες. Οι κρατούμενοι υποβάλλονταν σε « βίαια καψίματα με τσιγάρα», εξαναγκάζονταν να «παραμένουν επί μακρόν σε οδυνηρές στάσεις», να στερούνται «για μακρές περιόδους» του ύπνου, να εκτίθενται «σε ακραίες θερμοκρασίες ζέστης, ή ψύχους».

Ένας από τους ανακριτές στο Καμπ Νάμα τονίζει στην έκθεση πως οι υπεύθυνοι «πίστευαν πως αυτή ήταν η δουλειά τους και πως αυτό ήταν που έπρεπε να κάνουν κάθε φορά».

«Οι μαρτυρίες αυτές διαψεύδουν τους ισχυρισμούς της αμερικανικής κυβέρνησης, κατά την οποία οι βασανισμοί και οι ωμότητες στο Ιράκ δεν ήταν εγκεκριμένη τακτική κι αποτελούσαν μεμονωμένα περιστατικά», τονίζει ο Σίφτον.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ,ΑΠΕ/Γαλλικό