Εάν έπρεπε να βρούμε ένα στίγμα για το δίσκο, θα το αναζητούσαμε κάπου ανάμεσα στον Ζακ Στεφάνου και τον Μιχάλη Χατζηγιάννη. Η πρώτη προσωπική δουλειά ενός από τα ιδρυτικά μέλη του σχήματος Μάσκες έχει παιχνίδι, έχει φως, έχει και την απαραίτητη ενέργεια. Απουσιάζουν ωστόσο τα στοιχεία που θα έκαναν το άλμπουμ να λάμπει: η άποψη (ως προς τα θέματα και ως προς την ενορχήστρωση), η προσωπικότητα στα τραγούδια και προπάντων ένας στίχος που να μην ανακυκλώνει κοινοτοπίες.