Χωρίς κανενός είδους εισαγωγή ή προειδοποίηση, ήδη από το ξεκίνημα του άλμπουμ αυτού ένας ποταμός από λέξεις σε παρασύρει σε άγνωστη κατεύθυνση. Ο καταιγισμός από ήχους δεν είναι λιγότερο ορμητικός, αλλά, έτσι όπως είσαι χαμένος μέσα στις ιστορίες των στίχων, περνά αρκετός χρόνος μέχρι να στρέψεις την προσοχή σου στο πολύχρωμο γαϊτανάκι από ακουστικές και ηλεκτρικές κιθάρες, ντραμς, συνθεσάιζερ, όργανο, ηλεκτρικό πιάνο, καμπάνες και σφυρίχτρες που στριφογυρίζει δαιμονισμένο μέσα στα κομμάτια.
Οι μελωδίες είναι πλούσιες αλλά αποσπασματικές· σκορπίζουν σε θραύσματα προτού ολοκληρώσουν τον κύκλο τους. Οι ενορχηστρώσεις είναι αιρετικές· στόχος τους μοιάζει να είναι η χιουμοριστική υπονόμευση κάθε pop στερεότυπου παρά η ανάδειξη «τραγουδιών».
Με αυτό το τρίτο άλμπουμ τους, μετά τα «Gallowsbird’s Bark» (2003) και «Blueberry Boat» (2004), τα αδέρφια Matt και Eleanor Friedberger οργανώνουν με ακόμη πιο συστηματικό τρόπο την πρότασή τους για ένα νέο υβρίδιο μουσικής και πρόζας που τοποθετείται ανάμεσα στους Residents και τους Deep Freeze Mice: βινιέτες-φάρσες με πολυεπίπεδη -συχνά δαιδαλώδη- δομή, διαρκείς συναισθηματικές ανατροπές και αναπάντεχα φινάλε, που άλλοτε θυμίζουν διηγήματα και άλλοτε φιλμάκια μικρού μήκους.
Ιδιότυπο, ίσως δύσκολο σε πρώτο άκουσμα, αλλά ικανό να αποζημιώσει γενναιόδωρα τον ακροατή που θα το προσεγγίσει με πραγματικό ενδιαφέρον, το «Rehearsing My Choir» είναι ένα «θεματικό» (concept) άλμπουμ εμπνευσμένο από τη ζωή της Olga Sarantos, της 83χρονης γιαγιάς των Friedberger, η οποία μάλιστα συμμετέχει στην ηχογράφηση.