Η κατηγορία που προσάπτεται στους Gomez σχετίζεται με το ότι «πρόδωσαν» τον ανεξάρτητο ήχο που τους χαρακτήριζε στο βραβευμένο με Mercury ντεμπούτο «Bring It On» (1998). Επειδή όμως πιστεύω ότι η «κατάρα» του αποπροσανατολισμού που συνοδεύει το βραβείο αυτό εντοπίζεται στην προκειμένη περίπτωση μόνο στα σαφέστερα rock και blues στοιχεία του ήχου τους και στην απουσία ηγετικής προσωπικότητας, τότε κρίνω σκόπιμο να είστε επιφυλακτικοί στην κρίση σας. Το ότι οι Βρετανοί έχασαν μια φερέλπιδα απάντηση στην καλπάζουσα αμερικανική υπεροχή δεν μπορεί να σημαίνει ότι οι Gomez έπαψαν να φτιάχνουν καλούς δίσκους, όσο και αν ο τέταρτος υστερεί ελαφρώς σε φρεσκάδα από τους προηγούμενους. Η ηχογράφηση έγινε σε δικό τους στούντιο με τη βοήθεια του Tchad Blake (Tom Waits, Crowded House) στην παραγωγή και εμφανείς επιρροές από τους Beatles, Levellers, Beck και Pavement. Αν συντάσσεστε με τους επικριτές, τότε τα «We Don’t Know Where We’re Going» και «Sweet Virginia» θα σας αποζημιώσουν.

Ειδήσεις Σήμερα: