Οι δεκατέσσερις μέσου ρυθμικού βηματισμού ηλεκτρονικές συνθέσεις (πρωτότυπες ή ριμίξ) της συλλογής «Backroom Sessions» εγκαινιάζουν τη λειτουργία της δισκογραφικής ετικέτας octoberon (συζυγής της Libra Music, γνωστής για την εκλεκτική δραστηριότητά της στο έθνικ και το jazz ρεπερτόριο). Κοινό γνώρισμα όλων σχεδόν των συμμετεχόντων είναι η ελληνική καταγωγή, κάτι ωστόσο που δεν γίνεται αντιληπτό παρά μόνο από τις διευκρινίσεις του ενθέτου. Αν, πέρα από αναζήτηση μιας εύσχημης αφορμής, η συλλογή αυτή είχε τη φιλοδοξία να εντοπίσει και να προβάλει την αισθητική ταυτότητα, το καλλιτεχνικό στίγμα της εγχώριας electronica, τότε είμαστε υποχρεωμένοι να παρατηρήσουμε ότι δεν επιτυγχάνει το στόχο της. Η διεθνική, ουδέτερη και εντέλει απρόσωπη ηλεκτρονική μανιέρα που αλλάζει χέρια μεταξύ των Blend, Ubiq, Alma Calma, The Fictioneer, Soul Hooligan vs Papadoc, Greg Long, Paramount κ.ά. δεν έχει προορισμό για να τον υποδείξει στη μουσική είτε στον ακροατή. Σε άλλους πρέπει να αναζητηθούν οι ουσιώδεις εκφραστές της ελληνικής electronica: Κωνσταντίνος Βήτα, Αντώνης Λιβιεράτος, Sigmatropic μαζί με άλλους, ευτυχώς όχι λίγους, συνοδοιπόρους.