27

Μικρές πιθανότητες δίνει η πλειονότητα των αναλυτών στο σενάριο που θέλει τις ΗΠΑ να εκμεταλλεύονται τον έλεγχο του ιρακινού πετρελαίου για να αυξήσουν την παραγωγή του στα υψηλότερα δυνατά επίπεδα, γεγονός το οποίο θα υπονομεύσει τον ηγετικό ρόλο του ΟΠΕΚ.

Την προηγούμενη βδομάδα η αμερικανική εφημερίδα New York Times επισήμαναν σε άρθρο της «κάποιες απόπειρες να χρησιμοποιηθεί η παραγωγική ικανότητα του Ιράκ για να πληγεί η ισχύς του ΟΠΕΚ», ενώ ορισμένοι αναλυτές εκτιμούν ότι οι ΗΠΑ ενδεχομένως αποφασίσουν να αντλήσουν ιρακινό αργό, αγνοώντας τις συστάσεις του καρτέλ και τους όρους του ΟΗΕ, γεγονός που θα αυξήσει την υπερεπάρκεια πετρελαίου στη διεθνή αγορά και θα οδηγήσει σε κατάρρευση τις τιμές του μαύρου χρυσού.

Η πλειοψηφία αυτών των ειδικών εκτιμά, εντούτοις, ότι λόγω πολλών εμποδίων νομικής, πολιτικής και οικονομικής φύσης, αυτό το σενάριο έχει μικρές πιθανότητες. «Μικρή σημασία έχει ποιος θα ελέγχει το Ιράκ. Ενδέχεται να παρέλθουν μήνες πριν την επανέναρξη της παραγωγής ιρακινού αργού» υπογραμμίζει ο Κλάους Ρεχάαγκ της Διεθνούς Επιτροπής Ενέργειας (IEA).

«Το Ιράκ διαθέτει τα δεύτερα μεγαλύτερα αποθέματα πετρελαίου στον κόσμο και λένε ότι μπορούν από τη μια ημέρα στην άλλη να παράγουν περισσότερο πετρέλαιο. Έχουν άδικο. Θα χρειαστούν πολύ περισσότερα χρήματα για να επανέλθει η παραγωγή στα προ του πολέμου επίπεδα και ακόμη περισσότερα για να αυξηθεί» προσθέτει.

Από την πλευρά του ο πρόεδρος του ερευνητικού ινστιτούτου Pira Energy Group Λάρι Γκολντστάιν τοποθετεί σε 3 με 5 μήνες το χρονικό διάστημα που απαιτείται για να επανακτήσει τους ταχείς ρυθμούς της η παραγωγή πετρελαίου στο Ιράκ. «Ακόμη και πριν τον πόλεμο η ιρακινή πετρελαϊκή βιομηχανία ήταν σε τέτοια κατάσταση φθοράς που θα χρειαστούν δισ. δολάρια για να επανέλθει» επιμένει ο αναλυτής της AG Edwards Μπιλ Γκρέιντι.

Παράλληλα, οι εξαγωγές ιρακινού αργού έχουν παραλύσει λόγω ενός πραγματικού χάους σε νομικό επίπεδο. Με την έναρξη των εχθροπραξιών, το πρόγραμμα «Πετρέλαιο για Τρόφιμα» του ΟΗΕ ανεστάλει. Κατά τη διάρκεια του πολέμου, η ροή ιρακινού αργού συνεχιζόταν μόνο προς τον πετρελαϊκό τερματικό σταθμό στο τουρκικό λιμάνι Τσεϊχάν στην ανατολική Μεσόγειο, καθώς δεν υπήρχε πλέον η Somo, η δημόσια ιρακινή εταιρεία για την εμπορία πετρελαίου, μοναδικός οργανισμός αρμόδιος για την υπογραφή σχετικών συμβολαίων.

Ταυτόχρονα, το χάος στο οποίο βυθίστηκε το τραπεζικό σύστημα της χώρας επιδεινώνει τη κατάσταση. «Ενδέχεται να πάρουν την απόφαση οι ΗΠΑ να παραβούν τους όρους του προγράμματος του ΟΗΕ, αλλά ποιός θα παίρνει τα χρήματα» αναρωτιέται ο Μπιλ Γκρέιντι. Οι ειδικοί εκτιμούν ότι μια τέτοια απόφαση θα κατάφερνε πλήγμα στην αξιοπιστία των ΗΠΑ. «Μετά τη δήλωση ότι το ιρακινό πετρέλαιο ανήκει στους Ιρακινούς, οι μακροπρόθεσμες συνέπειες μιας τέτοιας απόφασης θα ήταν ιδιαίτερα επιζήμιες» καταλήγει ο αναλυτής της AG Edwards.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ,ΑΠΕ/Γαλλικό