Ιταλικός νεορεαλισμός στις καλύτερες στιγμές του. Ένα χρόνο μετά το «Ακατόνε» ο εκλιπών Ιταλός σκηνοθέτης εστιάζει ξανά στο λούμπεν προλεταριάτο των μεγαλουπόλεων και προσδίδει διαστάσεις αρχαίας τραγωδίας σε μια ιστορία για «έκπτωτους» θνητούς που δρουν παρορμητικά και πληρώνουν τις συνέπειες των πράξεών τους. Η Μάμα Ρόμα, μια σαραντάχρονη γυναίκα που έχει κρύψει από το γιο της το γεγονός ότι τον έστειλε στο σχολείο δουλεύοντας ως πόρνη, αποφασίζει να αφήσει το πεζοδρόμιο και να ζήσουν μαζί σε κάποια «καλή» συνοικία. Νοικιάζει πάγκο στη λαχαναγορά και προσπαθεί να τα βγάλει πέρα. Όταν όμως αναγκάζεται να επιστρέψει στη νύχτα, η τραγωδία ξεσπά. Ο νεαρός Έτορε μαθαίνει το επάγγελμα της μητέρας του, στρέφεται στην παρανομία, συλλαμβάνεται και πεθαίνει στη φυλακή. Δύο κόσμοι έρχονται σε σύγκρουση στη δεύτερη αυτή ταινία του Παζολίνι: ο αυθεντικός της φτώχειας και εκείνος που η ηρωίδα έχει πλάσει για το παιδί της. Ασυνείδητα, και με κίνητρο την άδολη αγάπη, η Μάμα Ρόμα παραβαίνει τους κανόνες. Το αποτέλεσμα των πράξεών της ωστόσο δεν είναι η τιμωρία της, αλλά η εξύψωσή της σε ένα άλλο επίπεδο, ίσως εκείνο του οσιομάρτυρα. Είναι το χριστιανικό στοιχείο, έντονο σε μεγάλο μέρος του συνολικού έργου του Παζολίνι, που εδώ εκφράζεται τόσο με την αρχική σκηνή του γάμου -που παραπέμπει ευθέως στο μυστικό δείπνο- όσο και με το θάνατο του Έτορε, σε στάση που θυμίζει τη σταύρωση. Η Αννα Μανιάνι, η μεγάλη ντίβα του μεταπολεμικού ιταλικού σινεμά επιδίδεται σε μια ρεαλιστική όσο και χειμαρρώδη ερμηνεία, ενώ η ταινία θεωρήθηκε βλάσφημη και προκάλεσε την επέμβαση των Αρχών όταν προβλήθηκε στο Φεστιβάλ της Βενετίας το 1962. Η ελληνικής κατασκευής έκδοση DVD περιοχής 2 προέρχεται από αποκατεστημένη κόπια. Η εικόνα, στο αυθεντικό τετράγωνο πλαίσιο, είναι μεν απαλλαγμένη από καψίματα, γρατζουνιές ή σκουπίδια της κόπιας, αλλά ως προς την ποιότητα κινείται στα όρια του ικανοποιητικού. Ο μονοφωνικός ήχος ακούγεται καθαρά.