Θετικό βήμα το 39ωρο, λένε τα συνδικάτα – Ποια είναι τα «αγκάθια» στην εφαρμογή του

27

Θετικό βήμα χαρακτήρισε το 39ωρο ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ, Χρήστος Πολυζωγόπουλος, και άλλα συνδικαλιστικά στελέχη, μιλώντας την Παρασκευή σε ραδιοφωνικούς σταθμούς -αν και όλοι υπογράμμιζαν ότι, μακροπρόθεσμα, στόχος των συνδικάτων είναι το 35ωρο.

Η επόμενη μέρα της συνάντησης της ΓΣΕΕ με τις εργοδοτικές οργανώσεις βρίσκει τα συνδικάτα σε κατάσταση διαβουλεύσεων και έντονων συζητήσεων για την τακτική τους για την υπογραφή της Εθνικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας.

Το 39ωρο, που αποτελεί για πρώτη φορά υποχώρηση από το φράγμα των 40 ωρών εβδομαδιαίας εργασίας, μοιάζει μια θετική υπόσχεση. Αξίζουν όμως να σημειωθούν τα «αγκάθια» που υπάρχουν γύρω από αυτό το θέμα.

Ένα πρώτο ζήτημα είναι ο χρόνος εφαρμογής του. Οι εργοδότες βλέπουν τη θεσμοθέτηση του 39ωρου από την 1/1/2004, ενώ τα συνδικάτα επιδιώκουν αυτή την κατάκτηση νωρίτερα. Ταυτόχρονα, όμως, οι εργοδότες συνδέουν το 39ωρο με αλλαγές στο νόμο Γιαννίτση που αύξησε το κόστος των υπερωριών, μειώνοντας τις αναγκαστικές ώρες υπερεργασίας που ο εργαζόμενος οφείλει να παράσχει στην επιχείρηση εάν αυτό του ζητηθεί.

Αν το 39ωρο συνδεθεί με ανάλογες αλλαγές, μπορεί να οδηγήσει στο να διατηρηθεί ο πραγματικός χρόνος απασχόλησης των εργαζομένων με μικρότερο κόστος για τους εργοδότες.

Ένα άλλο σκληρό ζήτημα στη διαπραγμάτευση είναι ο χρόνος που θα καλύπτει η νέα συλλογική σύμβαση. Οι εργοδοτικές οργανώσεις ζητούν τριετή σύμβαση, επιχειρώντας να εξασφαλίσουν εργασιακή ειρήνη μέχρι και το 2004. Το αίτημα αυτό δεν βρίσκει ανταπόκριση στην ηγεσία της ΓΣΕΕ, ενώ οι παρατάξεις της αντιπολίτευσης (ΝΔ, ΣΥΝ,ΚΚΕ) το απορρίπτουν ρητά.

Η ΓΣΕΕ μπαίνει κατ αρχήν στη διαπραγμάτευση με προοπτική μονοετούς σύμβασης, ενώ -κατά πληροφορίες- δεν μπορεί να αποκλειστεί η υπογραφή σύμβασης διετούς διάρκειας.

Τέλος, κεντρικό ζήτημα αποτελεί το ποσοστό της αύξησης, όπου το 4,5% που προτείνουν οι εργοδότες θεωρείται μικρό, αφού στην πραγματικότητα είναι στα όρια που «τρέχει» ο πληθωρισμός.

Πληροφορίες αναφέρουν ότι η διαπραγμάτευση μπορεί να οδηγήσει σε ένα ποσοστό γύρω στο 5%, το οποίο όμως δεν είναι σίγουρο ότι μπορεί να εξασφαλίσει η μακρόχρονη σύμβαση που απαιτούν οι εργοδότες. Σε κάθε περίπτωση, το τοπίο στα συνδικάτα θα ξεκαθαρίσει στην επόμενη συνάντηση με τις εργοδοτικές οργανώσεις (11 Μαρτίου).

Ένα σημείο που εμφανίζεται σύμπλευση εργοδοτών και εργαζομένων είναι η κοινή διεκδίκηση αλλαγών στον τρόπο διαχείρισης των πόρων της Εργατικής Εστίας και του ΛΑΕΚ (Ειδικός Λογαριασμός για την Ανεργία και την Επαγγελματική Κατάρτιση), με τρόπο που να εξασφαλίζει πιο ουσιαστικό λόγο στους εκπροσώπους των εργαζομένων και των εργοδοτών.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ,ΑΠΕ