…είναι το πρόσωπο που συγκεντρώνει όλες τις εξουσίες (σαν να λέμε πρωθυπουργός σήμερα) και τις καταχράται όταν πρόκειται για το καλό  των πολιτών.

Η πρώτη αναφορά σε αυτό τον τύπο ηγέτη υπάρχει στην Πολιτεία του Πλάτωνα όπου ο φιλόσοφος περιγράφει το πρότυπο του ηγέτη αναφέροντας χαρακτηριστικά ότι  «ή οι φιλόσοφοι θα βασιλεύσουν, ή οι βασιλείς θα φιλοσοφήσουν» 473.c.11. Ας δούμε όμως τί εννοεί.

Σύμφωνα με τον Πλάτωνα η μόνη ελπίδα για την πολιτεία εναπόκειται στον καλοκάγαθο δικτάτορα, ο οποίος έχει το δικαίωμα να υπερβαίνει τους νόμους, όταν πρέπει να γίνουν ενέργειες που βελτιώνουν την ζωή των πολιτών, αλλάζοντας το status quo της πολιτείας.

Για να γίνει αυτό με επιτυχία πρέπει ο ηγέτης να είναι σοφός. Ας το παραφράσουμε. Για να γίνει αυτό πρέπει ο ηγέτης να έχει καλούς συμβούλους.

Ας κάνουμε λοιπόν τη νοητική υπέρβαση: Δεν ψηφίζουμε πρόσωπα. Ψηφίζουμε αυτόν που έχει τους ικανότερους συμβούλους. Για την ακρίβεια ψηφίζουμε αυτόν που τους ακούει περισσότερο και που επιλέγει/αλλάζει συχνότερα συμβούλους.

Έτσι λοιπόν κατά τον ανωτέρω συλλογισμό ο ανικανότερος πολιτικός (ο λιγότερο χαρισματικός) είναι και πιο επιτυχημένος, αφού αναγκάζεται να στηριχτεί σε συμβούλους  για να τον κάνουν (κατά Πλάτωνα) σοφό.

Ας ελπίσουμε λοιπόν να είναι οι σύμβουλοι ικανοί και ο δικτάτοράς μας καλοκάγαθος…

Ειδήσεις Σήμερα: