Weezer – Κριτική
Επιστρατεύοντας επιθετικές κιθάρες, φωτεινές pop μελωδίες και φωνητικές αρμονίες που παραπέμπουν στα τέλη των 60s, το τρίτο άλμπουμ των Weezer προσπαθεί να τοποθετήσει το καλιφορνέζικο κουαρτέτο στο σημείο εκείνο του μουσικού χάρτη όπου οι Pearl Jam συνορεύουν με τους Offspring. Δύσκολο εγχείρημα για ετούτους τους καιρούς, που το nu metal κυριαρχεί, το grunge μοιάζει ήδη προϊστορία και η pop -έστω και στην garage εκδοχή της- είναι ανά πάσα στιγμή υποχρεωμένη να απολογείται για την εμπορική της διάσταση. Πολύ δε περισσότερο με τους Weezer να διανύουν πλέον μια φάση όχι εφηβικής φρεσκάδας και τολμηρής φαντασίας, αλλά ωριμότητας (πάνε ήδη επτά χρόνια από την κυκλοφορία του -επίσης φερώνυμου- ντεμπούτο τους και πέντε χρόνια από το ακόλουθο «Pinkerton«), η οποία ελάχιστα τονώνει τη δραστικότητα της μουσικής τους πρότασης.
- Τι κάνεις αν καταστραφεί το IX σου από πλημμύρα – Πώς θα λάβεις αποζημίωση
- Γαλλία: Το Πολεμικό Ναυτικό οδηγεί το ύποπτο ρωσικό δεξαμενόπλοιο στο λιμάνι Μασσαλία-Φος
- Γαλάτσι: Με εγκαύματα 14χρονος από βεγγαλικά – Πέταξαν ανήλικοι σε προαύλιο Γυμνασίου
- Λαμία: Στα αζήτητα ο άνδρας που βρέθηκε νεκρός πριν μια εβδομάδα στα ιαματικά των Θερμοπυλών
- Ενίσχυση στα γκαρντ για τον Ολυμπιακό, ανακοίνωσε τον Κόρι Τζόσεφ (pic)
- Το Ισραήλ θέλει να εξασφαλίσει ότι περισσότεροι Παλαιστίνιοι θα φύγουν από τη Γάζα παρά θα επιστρέψουν
