Έβδομος κατά σειρά δίσκος για την Α.Σαμίου, άκρως εμπορικός, το ίδιο ανώδυνος με τους προηγούμενους ως προς τους στίχους και τη μουσική, μπιτάτος, διασκεδαστικός, με ενορχήστρωση που έχει αίσθηση του χιούμορ, αλλά και αδικαιολόγητα διπλός, καθώς καλύπτει μόλις τη μία ώρα σε συνολική διάρκεια. Τα περισσότερα από τα δεκαέξι τραγούδια ανήκουν στον Κώστα Μηλιωτάκη (μουσική) και στη Σμαρούλα Μαραγκουδάκη (στίχοι) εκτός από τρία (το συμπαθέστατο «Βοτσαλάκι», καθώς και τα «Αξίζω» και «Ψέματα») τα οποία υπογράφει εξ ολοκλήρου η ίδια η καλλιτέχνις και δύο στα οποία έχει γράψει τους στίχους. Το κλίμα του CD είναι ως επί το πλείστον «πεταχτό», με έμφαση στις ποπ ρυθμικές βάσεις και στα πλήκτρα, χωρίς να λείπει και η «λαϊκή ώρα» δίκην ζεϊμπέκικου. Σουξέ του άλμπουμ τα «Αγοράκι μου» (θαυμάσιο το βιντεοκλίπ) και «Διπλή Γραμμή».