Επαγγελματίας του σέρφινγκ και μοντέλο στις πασαρέλες του Μιλάνου, παρ’ ότι είχε παιδική ηλικία βουτηγμένη στους ήχους του λευκού gospel… Μουσικές αναμνήσεις που μάλλον χρειάστηκε να περιμένουν αρκετά προτού πάρουν την εκδίκησή τους…
Αν και μόλις ντεμπούτο άλμπουμ, το «Wrong-Eyed Jesus» ανασύρει με ανατριχιαστική μαστοριά από τα ίδια του τα σπλάχνα έντεκα εξαιρετικά εύθραυστες μπαλάντες, σκοτεινές και πεντάμορφες, για να τις εναποθέσει στα πόδια μας. Τραγούδια λεπτεπίλεπτα, με πρόσωπο ωχρό και «φιλάσθενο», ξεπηδούν από ματωμένες καρδιές και μάταια απλώνουν τα μικρά τους χέρια προσπαθώντας να αγκαλιάσουν έκπτωτους αγγέλους και να ανακαλύψουν τους χαμένους για πάντα παραδείσους.
Πρόκειται για ιδιόμορφα καταραμένο lo-fi, προϊόν της παρά φύσιν επαφής ενός εναλλακτικού country-folk και ενός ηλεκτρισμού που σέρνει το κουφάρι του πίσω από μισοπεθαμένους πρίγκιπες τύπου The Handsome Family, Palace και Wilco.
Ο Αμερικανός Jim White, περιτριγυρισμένος από κιθάρες, άρπες, μπάντζο και ακορντεόν, φαίνεται να αποδέχεται πλήρως το μοιραίο της περαιτέρω συμβίωσής του αποκλειστικά και μόνο με φαντάσματα. Μια αποδοχή που, στο πλαίσιο του «Wrong-Eyed Jesus», αποκτά τις διαστάσεις ενός δραματικά όμορφου λυρισμού.
Όμορφου και σχεδόν καταδικασμένου να γίνει χίλια κομμάτια μόλις τον γνωρίσεις.
Εκτός και αν στο ενδιάμεσο προλάβεις να τον αγαπήσεις παράφορα…

Ειδήσεις Σήμερα: