61

Θνησιμότητα μεγαλύτερη κατά τρεις με πέντε φορές παρουσιάζουν τα φτωχότερα τμήματα του πληθυσμού. Σύμφωνα με πολυετείς έρευνες ξένων και Ελλήνων αναλυτών που παρουσιάστηκαν στο 26ο Πανελλήνιο Ιατρικό Συνέδριο της Αθήνας και δημοσιεύονται στην Ελευθεροτυπία την Τετάρτη, στις ανώτερες κοινωνικοοικονομικές τάξεις η θνησιμότητα είναι κατά πολύ μικρότερη από ό,τι σε περιοχές με χαμηλό οικονομικό επίπεδο.

Σύμφωνα με τις συγκεκριμένες μελέτες, στην ελληνική περιφέρεια από το 1985 έως το 1996 παρατηρήθηκαν σημαντικές μεταβολές όσον αφορά στα ποσοστά θνησιμότητας ανά κατηγορία πληθυσμού.


Παρατηρείται ότι η θνησιμότητα στις τάξεις του αγροτικού πληθυσμού παρέμεινε σε σταθερά επίπεδα για τη συγκεκριμένη δεκαετία. Το 1985 είχαν καταμετρηθεί 750 θάνατοι (ανά 100.000 κατοίκους) που οφείλονταν σε ένδεια και το 1996 ο σχετικός αριθμός είχε μειωθεί στα 740 άτομα.


Αντίθετα, στις αστικές περιοχές η μεταβολή είναι ιδιαίτερα μεγάλη. Το 1985 οι θάνατοι λόγω ένδειας έφταναν τους 740 ανά 100.000 άτομα, ενώ το 1996 παρατηρήθηκε κατακόρυφη αύξηση, καθώς οι θάνατοι λόγω φτώχειας ξεπέρασαν τους 800 ανά 100.000 άτομα.


Οσον αφορά στις περιοχές της χώρας στις οποίες παρατηρούνται οι περισσότεροι θάνατοι λόγω φτώχειας, τα πρωτεία κατέχει η ευρύτερη περιοχή της Θράκης με 1.000 κρούσματα ανά 100.000 άτομα το 1996. Ακολουθεί η Μακεδονία με αντίστοιχο αριθμό που φτάνει τα 900 άτομα και τρίτη έρχεται η περιφέρεια της πρωτεύουσας, με τους θανάτους που οφείλονται στον ίδιο λόγο να ξεπερνούν τους 800 ανά 100.000 άτομα.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ