O ανεπιτήδευτος και δημοφιλής Κ.Σημίτης

Οπως οι περισσότεροι Ελληνες, ο Κώστας Σημίτης προτιμά να κάνει τις διακοπές του σε ένα νησί του Αιγαίου. Αντίθετα όμως από πολλούς στο ΠΑΣΟΚ, δεν έχει στην κατοχή του κάποια βίλα ή κότερο. Ο ανεπιτήδευτος τρόπος ζωής του είναι ένα από τα στοιχεία που τον καθιστούν δημοφιλή, επισημαίνει στο τελευταίο του τεύχος το περιοδικό Economist.

Αναφερόμενη στο πρόσφατο εκλογικό αποτέλεσμα, η βρετανική επιθεώρηση αποδίδει την οριακή πλειοψηφία του ΠΑΣΟΚ στη φυσιολογική φθορά που έχει υποστεί το κυβερνών κόμμα ύστερα από 16 χρόνια παραμονής στην εξουσία.

Ο Economist εκτιμά ότι οι Ελληνες ψηφοφόροι δεν μπόρεσαν τελικά να εμπιστευτούν τον άπειρο αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης Κώστα Καραμανλή, ο οποίος δεν κατείχε ποτέ κυβερνητική θέση. Προτίμησαν τον Κ.Σημίτη αντιμετωπίζοντάς τον σαν σίγουρο χαρτί εξηγεί το ίδιο περιοδικό.

Επισημαίνει, επίσης, ότι το ύφος του πρωθυπουργού είναι πολύ διαφορετικό από εκείνο του προκατόχου του, Ανδρέα Παπανδρέου, ενίοτε και ανιαρό. Μολονότι είναι γνωστός με το παρατσούκλι λογιστής, εξαιτίας της προτίμησής του στη στατιστική, ο Κ.Σημίτης διακρίνεται για την αποτελεσματικότητά του αναφέρει χαρακτηριστικά.

Επιπλέον, γίνεται μνεία στα επιτεύγματα της ελληνικής οικονομίας τα τελευταία τέσσερα χρόνια, στην αναθέρμανση των σχέσεων με την Τουρκία και στην επικείμενη επίσκεψη του πρωθυπουργού στην Αγκυρα (την πρώτη που πραγματοποιεί Ελληνας πρωθυπουργός τα τελευταία 50 χρόνια).

Εξάλλου, η βρετανική επιθεώρηση χαρακτηρίζει τον Κ.Σημίτη σοσιαλδημοκράτη με απόψεις που μπορούν να θεωρηθούν πεπαλαιωμένες, συγκριτικά με τον ευρωπαϊκό Τρίτο Δρόμο και διευκρινίζει ότι εκτιμά περισσότερο τη γαλλική εκδοχή του σοσιαλισμού από τη βρετανική. Πάντως, αναφορικά με τις μεταρρυθμίσεις το ένστικτό του τον οδηγεί πιο κοντά στο Νέο Εργατικό Κόμμα.

Το περιοδικό διερωτάται εάν με την πλειοψηφία των 158 εδρών ο Ελληνας πρωθυπουργός θα βρει το σθένος να προχωρήσει σε μεταρρυθμίσεις, επισημαίνοντας ότι ο Κ.Σημίτης αποφεύγει συνήθως τις δύσκολες αποφάσεις, επιλέγοντας τη συναίνεση αντί της σύγκρουσης. Κατά συνέπεια, καταλήγει ο Economist, η Ελλάδα υστερεί κατά πολύ, σε σχέση με του Ευρωπαίους εταίρους της, στην οικοδόμηση ενός ανταγωνιστικού Δημόσιου Τομέα και χρειάζονται τουλάχιστον 15 χρόνια για να αποκτήσει ΑΕΠ ευρωπαϊκού επιπέδου.