Σε αυτόν το δίσκο συνυπάρχουν δύο συνθέτες με αρκετές ομοιότητες αλλά και τεράστιες διαφορές στο μουσικό τους ύφος. Και οι δύο έχουν ασπαστεί την Ορθοδοξία και οι δύο εκπροσωπούν την εποχή τους, ενσωματώνοντας στη μουσική τους όλα τα σύγχρονα μουσικά ρεύματα που επέδρασαν καθοριστικά στην κλασική μουσική του αιώνα που μας πέρασε. Ο Εσθονός Arvo Part, που η μουσική του υιοθετεί το σεραϊσμό και το μινιμαλισμό, προσχώρησε στην Ορθοδοξία στις αρχές της δεκαετίας του 1970. Η μουσική του δεν είναι άμεσα συνδεδεμένη με αυτή, αν αναλογιστεί κανείς ότι τα πρώτα του “θρησκευτικά” έργα ήταν στα λατινικά και εμπνευσμένα από τη ρωμαιοκαθολική λειτουργία. Μετά το 1990 έγινε ξεκάθαρη η στροφή του. Αντιθέτως το έργο του Tavener διαπνέεται εμφανέστερα από την ορθόδοξη λειτουργία. Η μουσική και των δύο χωρίς να είναι θρησκευτική επιχειρεί όμως να βρει την επικοινωνία με το θείο. Η μουσική του δίσκου είναι επιβλητική και κατανυκτική, πλην όμως όχι εύκολα προσεγγίσιμη από ένα ευρύ κοινό. Όσοι είναι εξοικειωμένοι με το ύφος των συνθετών δεν θα ακούσουν κάτι παράξενα καινούριο. Για τους υπόλοιπους θα απαιτηθεί μία διαδικασία προσέγγισης διαφορετική και προσεκτική.