Ποιος δεν έχει δει αυτά τα χνουδωτά σποράκια που πετάνε με τον αέρα την άνοιξη; Ψάχνουν να βρουν έδαφος, τρυπώνουν και περιμένουν τις βροχές του φθινοπώρου, για να φυτρώσουν. Κάπως έτσι φαντάζεται τα τραγούδια του και ο Γιώργος Αραπάκης, γι’ αυτό κι έδωσε στο δίσκο του το όνομά τους. Όπως όμως τα σποράκια έχουν να αντιμετωπίσουν το νέφος και το τσιμέντο, έτσι και τα τραγούδια του έχουν να κάνουν με το εμπορικό μάρκετινγκ και την καταναλωτική σχέση του κοινού με τη μουσική.
Ο Αραπάκης, ο οποίος έχει γράψει τους στίχους και τη μουσική, προτείνει το δικό του δρόμο που περνάει μακριά από τους γαργαλιστικούς ήχους και από τους στίχους – συνθήματα. Μας προτείνει δεκατέσσερα τραγούδια με στίχους λιτούς κι ευθείς, που σε ξαφνιάζουν με την απλότητα και την αμεσότητά τους. Ενδεικτικά αναφέρουμε το “Αδιαφορώ” και το “Τα μάτια π’ αγαπώ”. Από ό,τι φαίνεται, ο Αραπάκης έχει επιλέξει να τραγουδήσει γι’ αυτά τα πράγματα που, επειδή είναι καθημερινά, εύκολα τα προσπερνάμε. Με μια πιο προσεκτική ματιά, πάντως, μπορούμε να δούμε την ομορφιά που μπορεί να κρύβεται μέσα τους.
Η μουσική του ακολουθεί την ίδια γραμμή. Απλές μελωδίες, λιτή ενορχήστρωση, πρόκειται ουσιαστικά για ένα “σπιτικό” δίσκο, αφού ο Γιώργος Αραπάκης παίζει τα περισσότερα από τα όργανα, τραγουδάει και ακόμη έχει επιμεληθεί και το τεχνικό σκέλος του εγχειρήματος. Το τραγούδι “Στον τόπο του εγκλήματος” έχει γράψει ο Γιάννης Γιοκαρίνης, ενώ τους στίχους στο “Υστερόγραφο” έχει γράψει ο Ηλίας Κατσούλης.
Περιμένουμε, λοιπόν, την επόμενη δισκογραφική δουλειά του Γιώργου Αραπάκη. Γιατί η φύση έχει προβλέψει, ακόμη και τα σποράκια που τα παίρνει ο άνεμος να ανθίζουν!

Ειδήσεις Σήμερα: