Υπάρχουν πολλοί καλλιτέχνες στο χώρο της κλασικής μουσικής. Άλλοι σπουδαίοι, άλλοι λιγότερο σπουδαίοι, άλλοι που το όνομά τους το έχει γράψει με χρυσά γράμματα η ιστορία, άλλοι που η ιστορία τους αγνόησε, άλλοι που αποτελούν αστέρια εφάμιλλα με αυτά του χολιγουντιανού κινηματογράφου, άλλοι πάλι, για να κλείσουμε επιτέλους τον κύκλο των αναφορών, κάνουν τη δουλειά τους όσο πιο καλά και αθόρυβα μπορούν και παράλληλα ανταμείβονται. Ένας από αυτούς τους καλλιτέχνες είναι και ο διευθυντής ορχήστρας John Eliot Gardiner, που ενώ τυγχάνει απολύτου αποδοχής, εκτίμησης και προβολής, φαίνεται να επιθυμεί να επιτελεί το έργο του με διακριτικότητα. Tον προικισμένο μαέστρο που γνωρίσαμε από τη δουλειά του στην πρώιμη μουσική και σε όργανα εποχής με τη Monteverdi Orchestra, English Baroque Soloists, είναι ευκαιρία να τον γνωρίσουμε μέσα από την «Orchestre Revolutionnaire et Romantique» που την ίδρυσε για την ερμηνεία έργων της κλασικής και ρομαντικής περιόδου. Ένα τέτοιο δείγμα δουλειάς και μάλιστα σε όργανα εποχής, έχουμε σε αυτόν στα κοντσέρτα 3 και 4 για πιάνο του Beethoven, τα οποία ολοκληρώνουν τον κύκλο ερμηνείας και των πέντε κοντσέρτων του συνθέτη, που έχουν ήδη κυκλοφορήσει, έχοντας αποσπάσει διθυραμβικές κριτικές. Και το παρόν αποτέλεσμα είναι χάρμα ακοής, που θα το λατρέψει ο καθένας, και στο γεγονός αυτό συμβάλλει αποφασιστικά ο κατεξοχήν ερμηνευτής Robert Levin στο fortepiano.

Ειδήσεις Σήμερα: