Whiplash – Κριτική
Στα τρία χρόνια που μεσολάβησαν από το Laid, το προηγούμενο «κανονικό» στούντιο άλμπουμ τους, τούτοι οι γόνοι της σκηνής του Μάντσεστερ δεν έμειναν με σταυρωμένα τα χέρια. Περιόδευαν σε κάθε ευκαιρία, κυρίως στην Αμερική (ήταν μάλιστα το ένα από τα μόλις τρία βρετανικά σύνολα που κλήθηκαν να παίξουν στο Woodstock II), το 1994 κυκλοφόρησαν το «Wah Wah», πειραματική συνεργασία με τον Brian Eno, και το 1996 ο τραγουδιστής τους Tim Booth παρέα με τον Angelo Badalamenti οργάνωσαν από κοινού το επαμφοτερίζουσας διάθεσης άλμπουμ «Booth & The Bad Angel». Ωστόσο η παρούσα δουλειά αποζημίωσε για την αναμονή: έντεκα κομμάτια-pop ύμνοι, με διαδρομές εσωτερικές αλλά και rock αιχμές, εύθραυστα φωνητικά μελοδράματα, επίμονες μελωδίες και βελούδινες εντάσεις που κατορθώνουν την, από καιρό επιδιωκόμενη, αισθητική τομή.
- Μάλτα: Ένας πρόσφυγας διασώθηκε, 150 αγνοούνται μετά τη βύθιση των πλοιαρίου τους στα ανοιχτά της Τυνησίας
- Στα «ΝΕΑ» της Δευτέρας: Δεν έχεις εισιτήριο; 100 ευρώ πρόστιμο
- Πόλο: Συγχαρητήρια του πολιτικού κόσμου στην εθνική ομάδα
- Πιστή στο ζλότι παραμένει η Πολωνία – Γιατί ο Τουσκ αρνείται το ευρώ
- Ρόμα – Μίλαν 1-1: Τυχεροί στη Ρώμη οι «ροσονέρι»
- Άκρως Ζωδιακό: Τα Do’s και Don’ts στα ζώδια σήμερα [Δευτέρα 26.01.2026]
