Με τον καταιγισμό της πληροφορίας και την υποχρεωτική προτεραιότητα στην ενημέρωση, είχα αρκετά χρόνια να ακούσω το «Absolutely Live». Τώρα που επανακυκλοφορεί σε CD (με νέα ψηφιακή επεξεργασία από τις αυθεντικές ταινίες master), διαπιστώνω, αρχικά ξαφνιασμένος, πόσο η επιρροή του πάνω μου διατηρεί ακέραιη εκείνη ακριβώς την εξώκοσμη, μαγική δύναμη που είχε και στην εφηβεία μου, ανεπηρέαστη από τα ενδιάμεσα κέρδη σε εμπειρία ακουσμάτων.
Γρήγορα όμως γίνονται όλα πιο καθαρά, μόλις συνειδητοποιώ ότι το μεγαλείο του Jim Morrison εντοπιζόταν ακριβώς στο χάρισμά του να μιλά στα ένστικτα και όχι στην εμπειρία, να αλώνει τις εγκεφαλικές διεργασίες από την κερκόπορτα του υποσυνείδητου, χρησιμοποιώντας άλλοτε τις θρυλικές του ατάκες ως παρασύνθημα («break on through to the other side», «music is your only friend until the end», «we want the world and we want it now») και άλλοτε τους παγανιστικούς ρυθμούς των Doors ως πολιορκητικό κριό.
Χωρίς να θεωρώ το σημείωμα αυτό παρουσίαση δίσκου ή, πολύ περισσότερο, «δισκοκριτική», το προτίμησα από μια τυπική προσέγγιση, γράφοντας δυο κουβέντες όπως θα τις λέγαμε πίνοντας ένα καφέ. Εκ μέρους του βασιλιά-σαύρα, σας ευχαριστώ για την προσοχή.