Everything Must Go – Κριτική
Οι Manic Street Preachers σχηματίστηκαν το 1988, αρχικά ως κουαρτέτο, με έδρα το Blackwood της Ουαλίας. Τα πρώτα τους βήματα υπήρξαν έντονα πολιτικοποιημένα, με το ντεμπούτο ΕΡ τους «Νew Art Riot» (1990), κυκλοφορημένο στη μικρή λονδρέζικη εταιρεία Damaged Goods, να βρίθει μαρξιστικών αναφορών. Ωστόσο η πολυεθνική αγκαλιά (Εpic) άνοιξε γρήγορα, με αποτέλεσμα τρία αρκετά διαφορετικά στο μουσικό προσανατολισμό τους άλμπουμ, που πούλησαν καλά, αναδεικνύοντας παράλληλα τους Preachers σαν σύγχρονους rock ‘n’ roll επαναστάτες με αιτία. Την 1η Φεβρουαρίου του 1995, παραμονή της έναρξης αμερικανικής περιοδείας τους, εξαφανίστηκε μυστηριωδώς ο Richey James, κιθαρίστας και επικεφαλής του γκρουπ, χωρίς μέχρι σήμερα να έχει δώσει ίχνη ζωής. Οι υπόλοιποι αποφάσισαν να συνεχίσουν σαν τρίο, και κυκλοφόρησαν πρόσφατα το «Everything Must Go», μια δουλειά που επιλέγει να είναι όμορφη και αισιόδοξη, με επικές pop – rock προδιαγραφές, rock μπαλάντες, κολακευτικές συνεισφορές από έγχορδα, μελωδικές ενορχηστρώσεις και μπαρόκ μελαγχολία. Στην καρέκλα του παραγωγού συναντάμε τον Mike Hedges, βετεράνο των 80’s, με καλές δουλειές στο ενεργητικό του για ονόματα όπως οι Cure και η Siouxsie & The Banshees.
- Όταν ένα γκολ στο 96’ άλλαξε το ποδόσφαιρο
- Η νέα ψηφιακή εποχή του ΑΔΜΗΕ: Ένα «έξυπνο» και ανθεκτικό δίκτυο για το ενεργειακό μέλλον της χώρας
- Πτώσεις δέντρων στον παραλιακό δρόμο Βαρέας Μεγάρων – Έκκληση για αποφυγή μετακινήσεων
- Ο πολιτικός Ντελέζ
- Κίνα προς ΗΠΑ: Η εμπορική συμφωνία με τον Καναδά δεν στρέφεται κατά τρίτων
- Τραγωδία στο εργοστάσιο Βιολάντα: Τα πιθανά αίτια της καταστροφής – Για ποιο λόγο ήταν λιγότεροι εργαζόμενοι στη βάρδια



