Leaving Las Vegas – Κριτική

To «Leaving Las Vegas», φιλμ του Mike Figgis, με πρωταγωνιστές τον Nicolas Cage και την Elisabeth Shue, έχει την ιδιαιτερότητα ο σκηνοθέτης του να είναι ταυτόχρονα και συνθέτης της μουσικής του επένδυσης. Ο Figgis γεννήθηκε στο βρετανικό Carlisle το 1948. Ως έφηβος μεγάλωσε στο Newcastle, εκεί όπου αρκετά αργότερα θα γύριζε την ταινία του «Stormy Monday». Με φίλους από το πανεπιστήμιο άρχισε να παίζει τρομπέτα και κιθάρα σε διάφορα εφήμερα γκρουπ, όπως οι Gas Board, όπου συμμετείχε και ο Bryan Ferry. Το 1967 μετακόμισε στο Λονδίνο και σπούδασε μουσική επί τρία χρόνια. Με τον κινηματογράφο ασχολήθηκε αρκετά αργότερα, τη δεκαετία του ’80. Γύρισε το πρώτο του φιλμ για την τηλεόραση το 1984. Ακολούθησαν ενδιαφέρουσες ταινίες, που γρήγορα τον καθιέρωσαν («Internal Affairs», «Liebes-traum», «Mr Jones», «The Browning Version») και τον έφεραν στο Χόλιγουντ, με το οποίο ωστόσο φαίνεται να διατηρεί σχέσεις αμοιβαίας ανοχής. Για το σάουντρακ του «Leaving Las Vegas», ο Figgis εξασφάλισε τη συμμετοχή του Sting, ο οποίος τραγουδά τρία στάνταρτ («Angel Eyes», «My One And Only Love», «It’s A Lonesome Old Town»), ενώ ο Cage κάνει την έκπληξη με τα φωνητικά του στο «Ridiculous». Το χαλαρωτικό jazz κλίμα υπηρετούν πιάνο, διπλό μπάσο, σαξόφωνα, κλαρινέτο, ντραμς, ηλεκτρική κιθάρα και η τρομπέτα και τα κίμπορντς του ίδιου του σκηνοθέτη. Γενικά ο Figgis φαίνεται να εκμεταλλεύεται πλήρως το πλεονέκτημα που έχει γράφοντας ο ίδιος το score, εξασφαλίζοντας τέλειο συγχρονισμό με τη σκηνική δράση και τις μεταβολές της ατμόσφαιρας. Μάλιστα αναλαμβάνει ο ίδιος και την παραγωγή, με αποτέλεσμα ένα απόλυτα ελεγχόμενο σύνολο.