Χανταϊός: «Δεν τον φοβήθηκα» – Πώς περιγράφει την περιπέτειά του ο έλληνας επιβάτης του κρουαζιερόπλοιου

Για τον Δημήτρη Ζευγώλη, την Πέμπτη έληξε μια περιπέτεια που ξεκίνησε την 1η Απριλίου. Οταν εκείνη την ημέρα επιβιβάστηκε στο εξερευνητικό πλοίο «MV Hondius» με σκοπό να διασχίσει τον Νότιο Ατλαντικό Ωκεανό, δεν φανταζόταν ότι θα βρισκόταν στο επίκεντρο της έξαρσης ενός, εν πολλοίς, άγνωστου ιού. Μπορεί ο χανταϊός να προκάλεσε ανησυχία στη διεθνή επιστημονική κοινότητα και στην κοινή γνώμη, στο πλοίο όπου ξεκίνησαν όλα, όμως, τα πράγματα ήταν διαφορετικά.

«Τα περί χανταϊού τα μάθαμε δύο ημέρες πριν από τη λήξη του ταξιδιού. Η πρώτη αντίδραση των επιβατών ήταν χαλαρή. Υπήρξε αμηχανία, όχι όμως πανικός», λέει ο μοναδικός έλληνας επιβάτης του πλοίου στα «ΝΕΑ», μία ημέρα μετά τη λήξη της καραντίνας του.

Για τον ομότιμο καθηγητή, η περιπέτεια και τα μακρινά ταξίδια δεν ήταν κάτι το καινούργιο. Στο προσωπικό του blog έχει καταγράψει τις εμπειρίες του από πεζοπορίες και αναβάσεις σε Παταγονία, Ισλανδία και Νεπάλ, μεταξύ άλλων. Οπως λέει, αυτή η ταξιδιωτική εμπειρία ήταν ίσως η καλύτερη που είχε. «Η ιστορία με τον χανταϊό με έκανε να αισθανθώ ότι είμαι δυνατός χαρακτήρας», σημειώνει.

Ολα ξεκίνησαν στην Ουσουάγια της Αργεντινής. «Αυτά τα ταξίδια πρέπει να τα κλείσεις ίσως και 15 ή 16 μήνες πριν. Εγώ το είχα κλείσει από τον προηγούμενο Φεβρουάριο», ανακαλεί σήμερα και προσθέτει πως στο «Hondius» οι συνεπιβάτες του ήταν πολύ εξειδικευμένα άτομα. «Ηταν κυρίως ορνιθολόγοι που είχαν έρθει για να παρατηρήσουν και να ερευνήσουν τα πουλιά. Το ταξίδι είχε έντονο επιστημονικό χαρακτήρα».

«Η ιστορία με τον χανταϊό με έκανε να αισθανθώ ότι είμαι δυνατός χαρακτήρας» λέει ο Δημήτρης Ζευγώλης

Η περιγραφή του Δ. Ζευγώλη είναι γλαφυρή. «Υστερα από τέσσερις ημέρες στη θυελλώδη θάλασσα φτάσαμε στα νησιά της Νότιας Γεωργίας. Εκεί κάναμε πεζοπορίες και εξερευνήσεις». Στο κανάλι του στο YouTube έχει ανεβάσει και σχετικό βίντεο. Φαίνονται οι εξερευνητές της «Ατλαντικής Οδύσσειας» – όπως λεγόταν το ταξίδι – να κάνουν πεζοπορία και να φωτογραφίζουν πουλιά και πιγκουίνους.

Σε άλλο σημείο, κάνουν πρόποση μπροστά στον τάφο του εξερευνητή Ερνεστ Σάκλετον, πίνοντας σκωτσέζικο ουίσκι Shackleton – πρόκειται για αναπαραγωγή του ιστορικού ουίσκι MacKinlay’s που πήρε μαζί του ο διάσημος εξερευνητής στην Ανταρκτική κατά την αποστολή Nimrod το 1907.

Εκεί εμφανίστηκαν τα πρώτα ύποπτα συμπτώματα. Ενας επιβάτης ανέβασε πυρετό. «Στην αρχή θεωρήθηκε κάτι συνηθισμένο. Κανένας δεν περίμενε ότι κυκλοφορούσε ένας τόσο επικίνδυνος ιός», λέει από την άλλη άκρη της τηλεφωνικής γραμμής, έχοντας επιστρέψει πλέον σπίτι για τις τελευταίες ημέρες της καραντίνας του. Οταν ο πρώτος επιβάτης πέθανε στο πλοίο στις 11 Απριλίου, θεωρήθηκε ότι οφειλόταν σε φυσικά αίτια. «Κάποιοι συλλυπήθηκαν τη σύζυγό του και εκεί ίσως μολύνθηκε άλλη μία γυναίκα που αργότερα πέθανε», λέει ο Δ. Ζευγώλης.

Χανταϊός: Ύποπτα συμπτώματα

Στο μεταξύ, το ταξίδι συνεχιζόταν κανονικά. Στις 24 Απριλίου το εξερευνητικό πλοίο έφτασε στην Αγία Ελένη. Κάποιοι αποβιβάστηκαν (ανάμεσά τους και η σορός του ταξιδιώτη, μαζί με τη γυναίκα του) και τα υπόλοιπα – περίπου 50 – άτομα συνέχισαν προς το Πράσινο Ακρωτήριο.

«Στις 2 Μαΐου μάς κάλεσε ο πλοίαρχος και μας είπε ότι η γυναίκα του θανόντος πέθανε και αυτή στο νοσοκομείο. Τότε ακούσαμε πρώτη φορά και για την ύπαρξη του χανταϊού. Υπήρξε ανησυχία, αλλά όχι πανικός. Ολοι στο πλοίο ήταν θαλασσόλυκοι, σκληροί τύποι που είχαν πάει σε μέρη που ούτε εγώ ήξερα ότι υπάρχουν», περιγράφει ο έλληνας εξερευνητής. Στο μεταξύ, όπως περιγράφει στο blog του, είχαν εμφανίσει ύποπτα συμπτώματα και άλλοι επιβάτες και μέλη του πληρώματος.

Σε εκείνη τη φάση ήταν που άρχισαν και τα αυστηρά υγειονομικά πρωτόκολλα εντός του πλοίου – χρήση μάσκας, αυστηρή τήρηση αποστάσεων και καθαρισμός των χεριών. Δυστυχώς όμως εκείνες τις ημέρες πέθανε και ένας ακόμα συνταξιδιώτης. Οταν το «MV Hondius» έφτασε στο Πράσινο Ακρωτήριο (3/5), ενεργοποιήθηκε ο ΠΟΥ. Παράλληλα, έξω από τον μικρόκοσμο του πλοίου, η παγκόσμια κοινότητα ανησυχούσε ότι θα βίωνε μια δεύτερη πανδημία τύπου Covid και, από μια επιστημονική περιπέτεια, το ταξίδι είχε γίνει πρώτη είδηση παντού.

Οι εναπομείναντες επιβάτες έμειναν λίγες ημέρες στο Πράσινο Ακρωτήριο, παρέδωσαν τους ασθενείς και – αφού δεν τους δέχτηκαν εκεί – συνέχισαν για τα Κανάρια Νησιά. Οταν έφτασαν, αρχικά δεν έγιναν δεκτοί από την τοπική κυβέρνηση. Κατόπιν όμως διαπραγματεύσεων, μεταφέρθηκαν υπό «απίστευτα μέτρα» υγειονομικής προστασίας στο αεροδρόμιο και από εκεί, με πτήση, προς το Αϊντχόφεν, όπου έγινε και η πρώτη επιστημονικά ολοκληρωμένη ανάλυση της κατάστασης. Την επόμενη ημέρα – 10 Μαΐου – ο Ζευγώλης μεταφέρθηκε στην Ελλάδα με στρατιωτικό αεροπλάνο. Εφτασε στο αεροδρόμιο της Ελευσίνας τα ξημερώματα της επομένης και άμεσα με ασθενοφόρο στο Αττικόν.

Ετσι ξεκίνησε το δεύτερο κεφάλαιο της περιπέτειάς του. Εκατσε 33 ημέρες σε καραντίνα – τις πέντε τελευταίες τού επετράπη να γυρίσει στο σπίτι του. Κάθε δύο ημέρες τού έκαναν τεστ για να εξεταστεί εάν είχε τον ιό – ήταν υγιέστατος και δεν νόσησε καθόλου. Οπως λέει, το νοσηλευτικό προσωπικό ήταν άψογο και δεν του έλειψε τίποτα, ενώ συχνές ήταν οι επικοινωνίες του και με τον Σωτήρη Τσιόδρα.

Τι θυμάται πιο έντονα από όλη αυτή την περιπέτεια; «Η εικόνα που θυμάμαι πιο έντονα είναι η αγριότητα του ωκεανού. Είσαι στη μέση του πουθενά. Εκεί αισθάνεσαι ότι είσαι μια κουκκίδα μπροστά σε όλη τη ζωή», λέει ο παθιασμένος με την περιπέτεια πανεπιστημιακός. Και βέβαια έχει ήδη ξεκινήσει να προετοιμάζει την επόμενη εξόρμησή του: να συμμετάσχει σε ημιμαραθώνιο στην Κολομβία τον Σεπτέμβρη. «Θέλω να ολοκληρώσω το ‘7 ήπειροι, 7 ημιμαραθώνιοι, 7 μετάλλια’», λέει λίγο πριν τερματίσουμε την κλήση. Οσον αφορά το «MV Hondius», τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, είναι στα ανοιχτά της Γροιλανδικής Θάλασσας, στο πλαίσιο κρουαζιέρας.

Premium έκδοση «Τα ΝΕΑ»