Ο Μικ Τζάγκερ λέει ότι «δεν υπάρχει τίποτα καλό στο να μεγαλώνεις»

Στα 82 του χρόνια, ο Μικ Τζάγκερ παραμένει μια από τις πιο εμβληματικές μορφές της παγκόσμιας μουσικής σκηνής. Με αφορμή την κυκλοφορία του 25ου στούντιο άλμπουμ των Rolling Stones, Foreign Tongues, ο θρυλικός τραγουδιστής παραχώρησε μια εκτενή συνέντευξη στους New York Times, μιλώντας για όσα τον απασχολούν σήμερα: από τη δημιουργική διαδικασία και την πολιτική μέχρι το γήρας, τη σεξουαλικότητα και τη φιλοσοφία.

Αν και οι Rolling Stones έχουν συνδεθεί με μια συγκεκριμένη εικόνα ασταμάτητης ενέργειας και διαχρονικής επιτυχίας, ο Τζάγκερ εμφανίζεται περισσότερο στοχαστικός από ποτέ. Όπως παραδέχεται, η ηλικία έχει αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο γράφει τραγούδια, χωρίς όμως να περιορίζει τη φαντασία του.

Η ηλικία αλλάζει τον τρόπο που γράφεις τραγούδια

«Η τραγουδοποιία βασίζεται στη φαντασία. Δεν στηρίζεται αποκλειστικά στις προσωπικές εμπειρίες», λέει χαρακτηριστικά, εξηγώντας ότι οι ήρωες των τραγουδιών του δεν είναι απαραίτητα ο ίδιος.

Παραδέχεται, ωστόσο, ότι δεν θα μπορούσε να είχε γράψει πολλά από τα τραγούδια του νέου άλμπουμ όταν ήταν 30 ετών. Η ηλικία, όπως εξηγεί, επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται τα συναισθήματα, τις σχέσεις και τον κόσμο γύρω του.

Ένα ακόμη στοιχείο που έχει υιοθετήσει τα τελευταία χρόνια είναι η διακριτική παρουσία πολιτικών σχολίων μέσα στους στίχους του. Αντί να γράφει τραγούδια αποκλειστικά για την πολιτική, προτιμά να ενσωματώνει τέτοιες αναφορές μέσα σε ιστορίες για ανθρώπινες σχέσεις.

«Κανείς δεν θέλει να ακούσει ένα ολόκληρο τραγούδι μόνο για την πολιτική», σημειώνει, εξηγώντας ότι το κοινωνικό σχόλιο λειτουργεί καλύτερα όταν αποτελεί οργανικό μέρος της αφήγησης.

Tι σημαίνει να είσαι «ο Μικ Τζάγκερ»

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα σημεία της συνέντευξης αφορά την ίδια τη φήμη. Ο Τζάγκερ αναγνωρίζει ότι το να ζει κανείς επί περισσότερα από πενήντα χρόνια ως παγκόσμιο είδωλο επηρεάζει αναπόφευκτα τον τρόπο με τον οποίο βλέπει τον κόσμο.

«Δεν είναι μια φυσιολογική ζωή», λέει χωρίς περιστροφές.

Όπως εξηγεί, πολλοί άνθρωποι της βιομηχανίας του θεάματος απομακρύνονται σταδιακά από την καθημερινότητα, καθώς περιβάλλονται σχεδόν αποκλειστικά από άλλους διάσημους ανθρώπους.

Ο ίδιος προσπαθεί συνειδητά να διατηρεί επαφή με την πραγματικότητα, κάνοντας απλά πράγματα, όπως να περπατά μόνος στον δρόμο ή να αγοράζει μια εφημερίδα. Παρ’ όλα αυτά, παραδέχεται ότι η διαρκής έκθεση στη δημοσιότητα αφήνει μόνιμο αποτύπωμα στην ψυχολογία.

Επιμένει επίσης ότι ο εκρηκτικός άνθρωπος που βλέπει το κοινό πάνω στη σκηνή δεν είναι ο πραγματικός του εαυτός.

«Υπάρχουν διαφορετικές εκδοχές του ίδιου ανθρώπου», εξηγεί. «Είναι ο άνθρωπος που γράφει τραγούδια, εκείνος που ηχογραφεί, εκείνος που δίνει συνεντεύξεις και εκείνος που ανεβαίνει στη σκηνή. Όλοι αυτοί συνυπάρχουν.»

Η Αμερική, η πολιτική και οι συναυλίες

Στο νέο άλμπουμ υπάρχουν αρκετές πολιτικές αναφορές, όμως ο Τζάγκερ απορρίπτει την ιδέα ότι γράφει «πολιτικά τραγούδια». Αναφέρεται ιδιαίτερα στο Ringing Hollow, το οποίο χαρακτηρίζει περισσότερο ως ερωτική επιστολή προς την Αμερική παρά ως πολιτική καταγγελία.

Οι δεκαετίες περιοδειών, όπως λέει, του επέτρεψαν να γνωρίσει περιοχές των Ηνωμένων Πολιτειών που ακόμη και πολλοί Αμερικανοί δεν έχουν επισκεφθεί ποτέ. Αυτή η εμπειρία, υποστηρίζει, του επιτρέπει να βλέπει τη χώρα με διαφορετική ματιά και να καταγράφει τις αλλαγές που διαπιστώνει τα τελευταία χρόνια.

Αναφερόμενος στις ζωντανές εμφανίσεις, περιγράφει τον βασικό του στόχο με απλά λόγια: να κάνει τους θεατές να ξεχάσουν για δύο ώρες τα προβλήματα της ζωής τους.

«Η δουλειά μου είναι να τους κάνω να περάσουν την καλύτερη δυνατή στιγμή», λέει, προσθέτοντας ότι ακόμη και στα τεράστια στάδια προσπαθεί να δημιουργήσει την αίσθηση μιας κοινότητας, όπου καλλιτέχνης και κοινό μοιράζονται την ίδια εμπειρία.

«Δεν υπάρχει τίποτα καλό στο να μεγαλώνεις»

Από τα πιο ειλικρινή σημεία της συνέντευξης ήταν όσα είπε για την ηλικία. Παρά το γεγονός ότι εξακολουθεί να πραγματοποιεί απαιτητικές ζωντανές εμφανίσεις, ο Τζάγκερ δεν εξιδανικεύει τη γήρανση.

Στην ερώτηση αν υπάρχει κάτι θετικό στο να μεγαλώνει κανείς, η απάντησή του ήταν κατηγορηματική: «Δεν υπάρχει τίποτα καλό στο να μεγαλώνεις».

Με το χαρακτηριστικό του χιούμορ συμπλήρωσε πως ούτε η περίφημη σοφία της ηλικίας τον πείθει. «Ίσως να απέκτησα λίγη σοφία, αλλά την έχω ήδη ξεχάσει», σχολιάζει γελώντας.

Παραδέχεται ότι πλέον πρέπει να προσέχει περισσότερο το σώμα του και ότι δεν μπορεί να κάνει τα πάντα με την ίδια ευκολία όπως παλαιότερα. Παρ’ όλα αυτά, δεν δείχνει διατεθειμένος να εγκαταλείψει τη σκηνή.

Το σεξ, οι αλλαγές της ζωής και οι Rolling Stones

Ο Τζάγκερ κλήθηκε να μιλήσει και για ένα θέμα που τον ακολουθεί εδώ και δεκαετίες: τη σχέση του με τη σεξουαλικότητα.

«Η στάση σου απέναντι στο σεξ αλλάζει σε όλη σου τη ζωή», λέει, εξηγώντας ότι όπως μεταβάλλονται τα γούστα ενός ανθρώπου στην τέχνη ή στη μουσική, έτσι αλλάζουν και οι επιθυμίες, οι προτιμήσεις, ακόμη και ο τρόπος με τον οποίο αντιλαμβάνεται τη σεξουαλικότητά του.

Κατά τη γνώμη του, τίποτα από αυτά δεν είναι στατικό. Η εμπειρία, η ηλικία και η προσωπική εξέλιξη επηρεάζουν αναπόφευκτα τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι βλέπουν τις σχέσεις και τον ερωτισμό.

Η συζήτηση πέρασε στη συνέχεια στη μουσική πορεία των Rolling Stones. Ο Τζάγκερ διαφωνεί με την άποψη ότι το συγκρότημα έχει έναν και μοναδικό χαρακτηριστικό ήχο, υπενθυμίζοντας τραγούδια όπως τα Lady Jane, Paint It Black, Angie και Waiting on a Friend, τα οποία αποδεικνύουν, όπως λέει, ότι η μπάντα δεν έπαψε ποτέ να πειραματίζεται.

Παράλληλα αποκάλυψε ότι πάντοτε τον γοήτευαν η σάμπα και γενικότερα οι λατινοαμερικανικοί ρυθμοί, τους οποίους θα ήθελε να είχε εξερευνήσει ακόμη περισσότερο.

Το μέλλον, ο Έλον Μασκ και η φιλοσοφία

Παρά τις συζητήσεις για το μέλλον των Rolling Stones, ο Τζάγκερ δηλώνει ότι εξακολουθεί να θέλει να περιοδεύει.

«Ελπίζω να ξανακάνουμε παγκόσμια περιοδεία. Εγώ είμαι έτοιμος», αναφέρει, προσθέτοντας ότι κανείς δεν γνωρίζει πότε θα έρθει πραγματικά η τελευταία εμφάνιση ενός καλλιτέχνη.

Στη συνέντευξη σχολίασε ακόμη και τον στίχο του νέου άλμπουμ που αναφέρεται στον Έλον Μασκ. Όπως εξηγεί, αρκετοί θεώρησαν ότι του επιτίθεται προσωπικά, όμως ο ίδιος υποστηρίζει ότι η αναφορά του παρερμηνεύθηκε.

«Στην πραγματικότητα είναι περισσότερο ένα λοξό κομπλιμέντο», λέει, εξηγώντας ότι είχε στο μυαλό του τον ρόλο της SpaceX στην επιστροφή των αστροναυτών που είχαν εγκλωβιστεί στο Διάστημα.

Η συνέντευξη ολοκληρώνεται με μια αναφορά στη φιλοσοφία, ένα αντικείμενο που εξακολουθεί να τον γοητεύει αλλά και να τον δυσκολεύει. Ο Τζάγκερ αποκαλύπτει ότι διαβάζει ακόμη φιλοσόφους όπως ο Ιμμάνουελ Καντ, αν και συχνά δυσκολεύεται να παρακολουθήσει τις διαφωνίες και τις θεωρητικές αντιπαραθέσεις τους.

«Η φιλοσοφία είναι πολύ δύσκολη. Χρειάζομαι κάποιον να μου τη διδάξει», παραδέχεται.

Και όταν ο δημοσιογράφος τού θυμίζει μια δήλωσή του από τη δεκαετία του 1960, σύμφωνα με την οποία ήταν «σε φιλοσοφική αναζήτηση», ο Μικ Τζάγκερ χαμογελά και απαντά: «Ναι, θα κρατήσω εκείνη τη φράση. Παραμένω σε φιλοσοφική αναζήτηση».

Ίσως αυτή να είναι και η καλύτερη περιγραφή του ίδιου: ενός ανθρώπου που, έπειτα από περισσότερες από έξι δεκαετίες στην κορυφή της παγκόσμιας μουσικής, εξακολουθεί να δημιουργεί, να αμφισβητεί, να πειραματίζεται και να αναζητά νέες απαντήσεις.