Το χρέος, η ερωτική ταινία και το ροκ: Πέντε σουρεάλ ιστορίες του Φρανκ Σινάτρα

Είναι από τους ανθρώπους που εκείνους που μπορούν να πουν ότι τα είδαν και τα έζησαν όλα. Και μάλιστα με τον… τρόπο του, όπως περήφανα τραγουδούσε στο «My Way». Ο Φρανκ Σινάτρα, ο οποίος ήρθε στη ζωή μια μέρα σαν σήμερα πριν από 109 χρόνια, έγραψε μια μαγική πορεία στον χώρο του θεάματος.

Επιτυχημένος ηθοποιός, ακόμα μεγαλύτερος τραγουδιστής –έμεινε στην ιστορία ως «Η Φωνή»– και ακόμα πιο μεγάλο party animal, με τις κραιπάλες του να γράφουν τη δική τους ιστορία. Έχει χυθεί πολύ μελάνι για τα 82 χρόνια που βρέθηκε ο Φρανκ Σινάτρα πάνω σε αυτόν το πλανήτη, ωστόσο μέχρι και σήμερα υπάρχουν κομμάτια της ζωής του που παραμένουν σχετικά άγνωστα. Όσο σουρεάλ κι αν ήταν.

Στο ξενοδοχείο – καζίνο Sands, ο Φρανκ Σινάτρα ήταν το μεγάλο όνομα.

Ο τζόγος και το χρέος

Είναι γνωστό ότι ο Φρανκ Σινάτρα λάτρευε τη  μεγάλη ζωή και το Λας Βέγκας ήταν η παιδική του χαρά. Τζόγος, αλκοόλ και γυναίκες ήταν το τρίπτυχο της καθημερινότητάς του. Ωστόσο δεν πήγαιναν πάντα καλά τα πράγματα. Έτσι, ένα βράδυ, έφτασε να χρωστάει στο Sands περίπου 500.000 δολάρια, με αποτέλεσμα να του ρίξουν «πόρτα» μέχρι να ξεχρεώσει.

Το αποτέλεσμα ήταν να πάρει ένα αμαξάκι του γκολφ και να κάνει λαμπόγυαλο την είσοδο του ξενοδοχείου – καζίνου. Λένε ότι προσπάθησε να βάλει φωτιά και στις κουρτίνες με το Zippo του, χωρίς επιτυχία όμως.

Η άγνωστη πορνοταινία

Προτού γίνει «Η Φωνή» και ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα του Χόλιγουντ, ο Φράνκι ήταν ένας νεαρός που προσπαθούσε να βγάλει τα προς το ζην. Στα 19 του, τα πράγματα δεν πήγαιναν πολύ καλά για αυτόν. Έτσι όταν του έδωσαν 100 δολάρια για να παίξει στην τσόντα «The Masked Bandit» το 1934, δεν αρνήθηκε.

Σύμφωνα με τη βιογραφία του 2011 «Frank Sinatra: The Boudoir Singer», φόρεσε τη μάσκα του και πήγε. Ωστόσο, μετά από λίγα χρόνια που έγινε σταρ, δεν ήθελε κανείς να ξέρει για αυτό. Έτσι, αφού δεν τα κατάφερε με το καλό να «εξαφανίσει» το φιλμ, έβαλε τους φίλους του στη Μαφία να κάνουν τη δουλειά.

Η απέχθεια για το rock ‘n’ roll

«Η πιο βάναυση, άσχημη, εκφυλισμένη, μοχθηρή μορφή έκφρασης». Αυτή ήταν η γνώμη του Φρανκ Σινάτρα για το  rock ‘n’ roll, το οποίο δεν ήθελε ούτε καν να το ακούσει. Μάλιστα, αντιπαθούσε τους Doors, ενώ είχε χαρακτηρίσει το κομμάτι τους «Light my Fire» ως «ένα από τα χειρότερα τραγούδια που έχω ακούσει ποτέ στη ζωή μου».

Παραδόξως είχε μεγάλη αγάπη για τους Beatles. Το αγαπημένο του κομμάτι ήταν το «Something» που είχε γράψει ο Τζορτζ Χάρισον, το οποίο είχε διασκευάσει και ο ίδιος.

Με τον Σάμι Ντέιβις Τζούνιορ και τον Ντιν Μάρτιν, γνωστοί κι ως Rat Pack.

Ο Φράνκι, η… Λαίδη Μάκμπεθ

Ο Φρανκ Σινάτρα είχε πολλές εμμονές – από τον τζόγο και το αλκοόλ, μέχρι την υγιεινή. Λένε ότι βούρτσιζε με μανία τα δόντια του, έκανε γαργάρες, μπάνιο περισσότερες από δύο φορές καθημερινά, ενώ άλλαζε μέσα στην ημέρα κοστούμια.

Ακόμα, του άρεσε να ψεκάζεται με νερό λεβάντας, ώστε να καλύψει τις μυρωδιές του τσιγάρου και του αλκοόλ. Το αποτέλεσμα ήταν τα μέλη της μπάντας του Τόμι Ντόρσεϊ να του κολλήσουν το παρατσούκλι «Λαίδη Μάκμπεθ».

«Είναι σκατά!»

Το «Strangers in the Night» (τόσο το κομμάτι, όσο και το άλμπουμ) δεν ήταν απλά μια επιτυχία, αλλά Η ΕΠΙΤΥΧΙΑ του Φρανκ Σινάτρα. Ήταν αυτό που του έδωσε τη δυνατότητα να επιστρέψει στο Νο1 των charts σε ΗΠΑ και Αγγλία, του «χάρισε» δύο βραβεία Grammy, ενώ πούλησε πάνω από ένα εκατομμύριο κόπιες στην Αμερική και έγινε πλατινένιος.

Ωστόσο η άποψη που είχε ο ίδιος ήταν μια: «Είναι σκατά» είχε πει για το άλμπουμ, ενώ για το κομμάτι έλεγε «είναι το χειρότερο πράγμα που έχω κάνει».