Να μπορούν να αποφασίζουν οι ίδιες εάν θα φορούν μαντήλα.
Να τη φοράνε, δηλαδή, επειδή νιώθουν την ανάγκη, για λόγους θρησκευτικούς ή πολιτιστικούς και όχι επειδή το επιβάλλει μια αυταρχική «αστυνομία ηθικής».
Και εάν δεν θέλουν, να μην τη φοράνε.
Εγώ δεν έχω πρόβλημα με τη μαντήλα. Αρκεί να είναι επιλογή.
Με ενοχλεί, όμως, κάθε καθεστώς και κάθε εξουσία που θέλει να επιβάλει κάτι με τη βία.
Το ίδιο με ενοχλεί ένα κράτος και μια κυβέρνηση να υποχρεώνει τις γυναίκες να μη φοράνε μαντήλα.
Γι’ αυτό και θεωρώ πολύ λανθασμένη π.χ. τη στάση όσων στην Ευρώπη θέλουν να απαγορεύσουν τη μαντήλα.
Όχι, ελευθερία θα πει να μπορείς να μη φοράς κάτι, αλλά και να μπορείς να το φοράς.
Νιώθω εξίσου στο πλευρό αυτής που θέλει να βγάλει τη μαντήλα, γιατί την καταπιέζει και αυτής που θέλει να τη φοράει γιατί νιώθει πώς είναι η ταυτότητά της.
Ο κόσμος είναι πολύμορφος.
Έχει πολλούς πολιτισμούς, πλήθος παραδόσεων και διαφορετικές θρησκείες.
Εγώ δεν θέλω ομοιομορφία.
Δεν θέλω παντού να ντύνονται όπως στη Δύση.
Αυτό που θέλω είναι να μην περιφέρονται τραμπούκοι αστυνομικοί και να δέρνουν γυναίκες επειδή δεν είναι «ευπρεπώς ενδεδυμένες» ή που να τις διώκουν επειδή φόρεσαν ή δεν φόρεσαν κάτι.
Δεν θέλω να υπάρχουν πουθενά στον κόσμο γυναίκες που δεν έχουν τα ίδια δικαιώματα με τους άντρες.
Τέτοια εποχή οι περισσότεροι από εμάς νιώθουμε μια ανανεωμένη ενέργεια και διάθεση. Και σύμφωνα με την επιστήμη η άνοιξη η κατάλληλη εποχή για νέες αρχές
Η παράσταση «Η Ευτυχία της Αργιθέας» επιχειρεί να δώσει φωνή σε όσες ζωές έμειναν στο περιθώριο της Ιστορίας, χωρίς εξιδανίκευση και χωρίς διδακτισμό — μόνο με παρουσία.
Από την Πέμπτη 23 Απριλίου, το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά κάνει μια βουτιά στον παλιό ελληνικό κινηματογράφο, με το έργο «Tζένη Τζένη - Ένα ηλιόλουστο Ρέκβιεμ»
Σύνταξη
WIDGET ΡΟΗΣ ΕΙΔΗΣΕΩΝΗ ροή ειδήσεων του in.gr στο site σας