Η βία κατά του Γιάννη Μπουτάρη εικονογραφεί την συγκυρία αλλά ωρίμασε σε ένα πλαίσιο. Το πλαίσιο αυτό ήταν η συγκεκριμένη εκδήλωση, με τα σαφή χαρακτηριστικά, με τον συγκεκριμένο κόσμο.

Δεν μπορεί λοιπόν κάποιος να κάνει αναγωγές, να ψάχνει ευθύνες στο Σύνταγμα του 2011 και τους Αγανακτισμένους, να μιλά γενικόλογα για την βία ή να σχετικοποιεί περιστατικά.

Η βία κατά Μπουτάρη, επιβεβαιώνεται και από την ιδεολογική της επιδοκιμασία, είναι βίας ακροδεξιάς υφής.

Ευδοκίμησε σε ένα εθνικό πλαίσιο και σε μια πόλη που προηγήθηκε ένα συλλαλητήριο, επίσης συγκεκριμένων χαρακτηριστικών. Ένα συλλαλητήριο που πριμοδοτήθηκε και από πολιτικές δυνάμεις.

Και που απελευθέρωσε μια νέα αμφισβήτηση, στα χρόνια του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτήν του εθνικού κορμού που νιώθει άστεγος από το κράτος που για χρόνια τον περιέθαλψε.

Στο ίδιο το συλλαλητήριο, επιχειρήθηκε ένα έγκλημα. Ο εμπρησμός της κατάληψης Libertatia.

Απλώς μάλλον πολλοί σήμερα έχουν κοντή μνήμη. Η βία κατά Μπουτάρη, σε έναν τόπο επιρρεπή στο Παρακράτος, επιδοκιμάστηκε μονότροπα από φορείς και πρόσωπα της δεξιάς επικράτειας. Όχι, γενικά.

Στο πρόσωπό του τιμωρήθηκαν, όσοι επιβουλεύονται το έθνος κράτος.

Τα χέρια οπλίστηκαν από την τηλεοπτική ακροδεξιά και το μείζον συντηρητικό ρεύμα που έρχεται θεόρατο. Και θα σκεπάσει ακόμη και εκείνους που πήγαν με πολιτικάντικο τρόπο να το προσεταιρισθούν με το Μακεδονικό.

Ειδήσεις Σήμερα: