Σε εκείνη την εποχή των «υπερανθρώπων»

Ο συγγραφέας στη σημείωση η οποία προηγείται του μυθιστορήματος γράφει μεταξύ άλλων τα ακόλουθα: «Είναι η ιστορία μιας πολεμικής οικογένειας, που ήρθε από την Ηπειρο στις Σπέτσες με τη στρατιά του Μοροζίνι το 1685. Σε όλη την διάρκεια της Τουρκοκρατίας, η οικογένεια αυτή πολέμησε αδιάλλακτα τους κατακτητές, ενώ όλοι ανεξαιρέτως οι γόνοι της, τρεις γενιές ταυτόχρονα, συμμετείχαν στο έπος του ’21, στη στεριά και στη θάλασσα. Μετά τον φόνο της Μπουμπουλίνας από τον τρίσπαππό μου Χριστόδουλο Κούτση το 1825, οι γόνοι του μετανάστευσαν λόγω της βεντέτας στη Λακωνία, όπου εξελίχθηκαν σε ισχυρούς γαιοκτήμονες. Η ζωή τους υπήρξε γεμάτη ανατροπές και απροσδόκητα γυρίσματα της τύχης… Τα περιστατικά που αναφέρονται είναι αληθινά, τα πρόσωπα είναι υπαρκτά και καταγράφονται με τα ακριβή τους ονοματεπώνυμα».

Κλειστή σφαίρα

Σύμφωνα με τα Νέα ο τίτλος του βιβλίου αποδεικνύεται αφαίρεση, η οποία συγκεκριμενοποιείται στον εκάστοτε αντιπρόσωπο της οικογένειας Κούτση που εμφανίζεται στο προσκήνιο. Πρόκειται για μακροχρόνια και αφοσιωμένη έρευνα με τη μορφή ιστορικού μυθιστορήματος. Κατά συνέπεια, διακρίνεται και από πρακτικές οι οποίες ελέγχονται ως αντιμυθιστορηματικές. Η πρώτη είναι η ελαχιστοποίηση της μυθοπλασίας.

Η δεύτερη είναι η μονολογικότητα. Η διαλογικότητα η οποία συνιστά, κατά τον Μιχαήλ Μπαχτίν, καταστατικό στοιχείο στο μυθιστόρημα, καθιστώντας τις λέξεις και τις φράσεις πεδία διαπάλης ανταγωνιστικών θεωριών και στάσεων απέναντι στην πραγματικότητα, περιορίζεται εδώ στον μέγιστο βαθμό.

Η ετερογλωσσία αίρεται, καθώς το κείμενο αρτιώνεται και αποστρογγυλώνεται με τρόπο ώστε να διαμορφώνει μία ιδιότυπη κλειστότητα, η οποία αντλεί την αυθυπαρξία και την απομόνωσή της από τον λογοκεντρισμό του σημείου του «άρχοντα», που καθορίζει και νοηματοδοτεί όλα τα υπόλοιπα γλωσσικά σημεία. Ετσι στο βιβλίο κατισχύει μία συγκεκριμένη αντίληψη για τα πράγματα. Γνωστά και πολλά άγνωστα γεγονότα συσσωρεύονται και δραματοποιούνται μέσα από μία μεγεθυντική προοπτική και συγκροτούν το σύνολο μίας παρελθοντικής εποχής υπερανθρώπων. Αυτός ο ελληνοκεντρικός υπερανθρωπισμός που αποτελεί μία κλειστή σφαίρα ανταποκρίνεται στον ιλιαδικό κόσμο, ο οποίος χαρακτηρίζεται από τον υπερθετικό ηρωισμό και ο οποίος απομακρύνεται από την εκάστοτε πραγματικότητα μέσω της επικής απόστασης.

in.gr