Ανθυποκαμμένος

Ηταν ο μόνος που απέφυγε τους δημοσιογράφους στην ορκωμοσία των νέων μελών της κυβέρνησης. Από ψυχαναλυτικής σκοπιάς, η εξήγηση της αντίδρασης του Φώτη Κουβέλη είναι μάλλον προφανής. Θα μπορούσε να είναι ο πρώτος αριστερός που θα γινόταν Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Κι όμως, οι πολιτικές του επιλογές – συνειδητές όπως έχει παραδεχθεί – τον οδήγησαν να γίνει ανθυποκαμμένος. Ωστόσο, από πολιτικής άποψης, παραμένει κάπως πιο δύσκολο να τον ερμηνεύσει κανείς. Αξίζει, άραγε, ένα υπουργικό έδρανο την πίσσα και τα πούπουλα που του έχυσαν σε ψηφιακή και πραγματική δημόσια σφαίρα; Είναι ένα ερώτημα που μόνο εκείνος μπορεί να απαντήσει. Οι παλιοί του σύντροφοι, πάντως, δοκιμάζουν ήδη από προχθές να το κάνουν. Διαβάζουν στην απόφασή του μια απόπειρα «να δικαιολογήσει την επιλογή του να ρίξει την προηγούμενη συγκυβέρνηση για χάρη του ΣΥΡΙΖΑ». Λένε ότι τώρα εξυπηρετεί και μια ομάδα συριζαίων, «παίζοντας τον ρόλο του αριστερού άλλοθι». Και θυμίζουν πως «έκανε διαρκώς δηλώσεις υπεράσπισης των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, που προκαλούσαν ειρωνεία και κατακραυγή, που όχι μόνο δεν τον ακουμπούσαν, αντίθετα έσπευδε να τις ξαναπυροδοτήσει».

Νιπτόμενοι

Οι περισσότεροι απ’ όσους τον ακολούθησαν το 2010, που αποχώρησε από τον ακραία αντιευρωπαϊκό ΣΥΡΙΖΑ για να ιδρύσει ένα κόμμα με στόχο να υπερασπιστεί την παράδοση των Λεωνίδα Κύρκου και Μιχάλη Παπαγιαννάκη, δηλώνουν με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, on και off the record, πως νιώθουν «ντροπή για τον Φώτη». Σήμερα, βέβαια, υπάρχουν πολλές ΔΗΜΑΡ. Εκείνη του Λυκούδη και του Ψαριανού που πήγε στο Ποτάμι. Η άλλη όσων βρήκαν μια στέγη στη ΔΗΣΥ, ήτοι στο ΠΑΣΟΚ. Αυτή της Μάρκου και του Οικονόμου που μεταπήδησαν στην Κεντροδεξιά. Και, φυσικά, η ΔΗΜΑΡ του ιδρυτή της, που περιμένοντας υπομονετικά ένα νεύμα του Τσίπρα επιστρέφει στην εστία της Κουμουνδούρου. Οπως, όμως, το θέτει κι ένας άνθρωπος με γνώση όλου του δημαρίτικου παρασκηνίου, «φταίει για πολλά ο Κουβέλης, αλλά δεν ήταν μόνος». Στην ανάλυσή του υπάρχουν άρα «κι εκείνοι που ξεπλένονται βρίζοντάς τον. Κανείς από αυτούς δεν τον αποδομούσε όταν γινόταν μοιραίος για τη χώρα. Γιατί πίστευαν πως ο ΣΥΡΙΖΑ θα τον κάνει τελικά Πρόεδρο της Δημοκρατίας κι αυτοί θα βρίσκονται δίπλα του».

in.gr