Μετά το «12 Χρόνια Σκλάβος» και το νέο χολιγουντιανό αστέρι Λουπίτα Νιόνγκο, που κέρδισε το όσκαρ Β’ Γυναικείου Ρόλου «τσουρουφλίζοντας» τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, μια νέα ταινία έρχεται να θέσει επί τάπητος το θέμα της σκλαβιάς. Η ταινία «Belle», που φέρει τη σκηνοθετική υπογραφή της βραβευμένης με BAFTA (Βραβείο Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου), Amma Asante και με την Gugu Mbatha-Raw σε πρωταγωνιστικό ρόλο, βγαίνει την Πέμπτη στις ελληνικές αίθουσες.
Πρόκειται για μια δραματική ιστορία, βασισμένη, κατά ένα μεγάλο ποσοστό, σε αληθινά γεγονότα, που σε πολλούς είναι άγνωστα. Η ταινία επιδιώκει να αναδείξει τις σκοτεινές πτυχές και τις προκαταλήψεις που συνόδευαν το καθεστώς της σκλαβιάς τον 18ο αιώνα.

Συγκεκριμένα, περιστρέφεται γύρω από τη ζωή της Dido Elizabeth Belle τη νόθα κόρη του ναυάρχου, Sir John Lindsay, που γεννήθηκε γύρω στο 1761. Η μητέρα της γνωστή ως Maria Belle λέγεται πως ήταν υπόδουλη Αφρικανή που συνελήφθη το 1762 κατά την κατάληψη της Αβάνα.

Η Dido, όμως, δεν μεγάλωσε κάτω από το «καθεστώς» της ανέχειας, αλλά σε μια αριστοκρατική οικογένεια. Ο Sir John Lindsay την έστειλε να μείνει στο Hampstead στον θείο του τον λόρδο αρχιδικαστή, William Murray.

Ο William Murray πραγματευόταν εκείνη την περίοδο ζητήματα που περιστρέφονταν γύρω από τη νομοθεσία της σκλαβιάς, ενώ μεγάλωνε μαζί με τη σύζυγό του την ξαδέρφη της Dido, Elizabeth.

Η Dido έμεινε 30, περίπου, χρόνια στον θείο της, ενώ η θέση της χαρακτηριζόταν από κάτι το ασυνήθιστο. Από τη μια ήταν κόρη σκλάβας, αλλά από την μέλος της αριστοκρατικής οικογενείας Murray και μεγαλωμένη στις ανέσεις. Η αριστοκρατική ανατροφή της ερχόταν αντιμέτωπη με το ρατσισμό που μάστιζε την εποχή εκείνη τους μαύρους.

Πηγή έμπνευσης της ταινίας, όχι μόνο η ενδιαφέρουσα ιστορία της Dido , αλλά ένα πορτραίτο. Φέρνοντας στο μυαλό της το ιστορικό παλάτι Scone στη Σκωτία, η σεναριογράφος Misan Sagay «σκόνταψε» σε ένα πορτραίτο που απεικονίζει δύο όμορφες γυναίκες, στοργικές αδερφές ντυμένες με ρούχα του 18ου αιώνα. Εκείνο που την τράβηξε, όμως, στον πίνακα ήταν η παρουσία της μαύρης κοπέλας, ένα κάπως ασυνήθιστο στοιχείο.

Σκοπός της ταινίας είναι να ακουστεί ακόμη περισσότερη η ιστορία της Dido Elizabeth Belle , αλλά και τονίσει το πώς η στενή σχέση με τον θείο της, τον οδήγησε στο να θέσει εκτός νόμου τη σκλαβιά καταργώντας την.

Η ταινία θα μπορούσε να συγκριθεί με το «12 Χρόνια Σκλάβος», που αναδείχθηκε Καλύτερη Ταινία στα φετινά Όσκαρ, ενώ δανείζεται στιλιστικά κάτι από τη δημοφιλή σειρά Downton Abbey.

Η ταινία «Belle» , όπως και το «12 Χρόνια Σκλάβος», θέτει σε πρώτο πλάνο το ρατσισμό απέναντι στους μαύρους. Η διαφορά μεταξύ των δύο ταινιών έγκειται στη χώρα που εκτυλίσσεται η δράση της καθεμιάς.

Η Αμερική έπρεπε να περάσει από τον Γολγοθά της μάχης για να τερματίσει το καθεστώς της σκλαβιάς, ενώ οι Βρετανοί ψήφισαν έναν νόμο.

Σύμφωνα, μάλιστα με ιστορικούς ,ο αριθμός των μαύρων στο Λονδίνο άγγιζε μόλις τα 15.000 άτομα, τα περισσότερα από τα οποία εργάζονταν επί πληρωμή ως υπηρέτες.

Όπως η Αμερική έτσι και η Βρετανία εξαρτιόταν σε μεγάλο βαθμό από την εργασία των σκλάβων, με τη διαφορά ότι στην πρώτη χώρα το εμπόριο ήταν άμεσο.

Η σκηνοθέτις, Amma Asante, καταπιάστηκε με το εγχείρημα γιατί όπως είπε την ενέπνευσε η ιστορία, ενώ δήλωσε στο BBC πως «παρουσιάζουμε την Dido ως μια έξυπνη γυναίκα».

Παράλληλα, προσέθεσε ότι το 40%, περίπου, της ταινίας είναι φανταστικά γεγονότα.

Από την πλευρά της, η πρωταγωνίστρια, Gugu Mbatha-Raw, χαρακτήρισε την ταινία «επική ρομαντική ιστορία που πλαισιώνεται από τις πολιτικές πεποιθήσεις της εποχής εκείνης».

Η ταινία καθρεπτίζει με ρομαντικό ύφος την εποχή της Τζέιν Όστεν, θέτοντας ταυτόχρονα στο «κάδρο» ακανθώδη κοινωνικοπολιτικά ζητήματα.

Ενδιαφέρον θα έχει να δει κανείς εάν η Gugu Mbatha-Raw θα μπει τόσο επιτυχημένα όσο η Λουπίτα Νιόνγκο στο πετσί του ρόλου με τη διαφορά ότι η πρώτη θα πρέπει να βγάλει κάτι πιο ρομαντικό.

Ελισάβετ Σταμοπούλου

Ειδήσεις Σήμερα: