Στο μυαλό των περισσοτέρων είναι η γιαγιά των παραμυθιών ή η Κάρμεν των παιδιών . Οι παραστάσεις της έχουν μεγαλώσει γενιές και γενιές. Δημιουργός των παιδικών σκηνών του Εθνικού Θεάτρου και της Εθνικής Λυρικής Σκηνής , η Κάρμεν Ρουγγέρη έχει ανεβάσει μέχρι σήμερα πάνω από 45 έργα με μεγάλη επιτυχία. Πρόσφατα κέρδισε το βραβείο παιδικής λογοτεχνίας της αλυσίδας Public.
Φέτος ανέβασε τις παραστάσεις «Μαγικό Κλειδί» στο θέατρο Κιβωτός και «Περσέας και Ανδρομέδα» στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, που κάνει αυτές τις μέρες μια μικρή περιοδεία σε Μύκονο (11 Ιουνίου ), Κόρινθο (14 Ιουνίου) και Χαλκίδα (15 Ιουνίου ), και θα συνεχίσει μετά τις 15 Σεπτεμβρίου. Παράλληλα, ετοιμάζει τη μεγάλη της περιοδεία με το «Μαγικό Κλειδί» που θα κρατήσει τρεις μήνες και θα ταξιδέψει σχεδόν σε όλη την Ελλάδα .


Τι είναι αυτό που ξεχωρίζει στο «Μαγικό Κλειδί»;

Το «Μαγικό Κλειδί» είναι ένα πολύχρωμο, παραμυθένιο, γεμάτο υπέροχα μηνύματα, έργο που παίζει με τα συναισθήματα, μα πάνω από όλα μιλά για τη χαρά της προσφοράς . Είναι παράσταση παραμυθένια, γεμάτη μελωδίες που συνεπαίρνουν και έχει μια υπόθεση που σε κρατά καθηλωμένο από την πρώτη ως την τελευταία στιγμή . Όπως σε όλες μας τις παραστάσεις, οι ηθοποιοί μας είναι ξεχωριστοί, αγαπούν πολύ αυτό που κάνουν και καταθέτουν την ψυχή τους.

Τι πιστεύετε ότι συγκινεί περισσότερο τα παιδιά στις παραστάσεις;

Δεν νομίζω ότι υπάρχει μία συγκεκριμένη συνταγή . Απλώς κάθε παράσταση που απευθύνεται στα παιδιά πρέπει να είναι φτιαγμένη με τέτοιο τρόπο ώστε να κρατά το ενδιαφέρον τους . Να έχει ενδιαφέρουσα πλοκή , να είναι άρτια προσεγμένη εικαστικά και να υπάρχουν σωστές δόσεις μουσικής και χορού. Καλό είναι να υπάρχουν σημεία με τα οποία θα μπορούν να ταυτιστούν τα παιδιά.

Τι έχετε να μας πείτε για τους συνεργάτες σας;

Έχω μεγάλη ευγνωμοσύνη στη Χριστίνα Κουλουμπή που πάντα κάνει μαγικές τις παραστάσεις μας. Δεν υπάρχει παιδί που να μη μιλά για τα σκηνικά και τα κοστούμια της μετά από κάθε παράσταση. Μεγάλη ευγνωμοσύνη νιώθω και για τον Πέτρο Γάλλια, τον χορογράφο μας, που είναι πάντα δίπλα μου σε κάθε δουλειά .

Ποιο από τα έργα σας θα ξεχωρίζατε;

Δεν μπορώ να ξεχωρίσω , είναι όλα ‘παιδιά μου’. Είμαι, μέχρι στιγμής, πολλή τυχερή, γιατί έχω ανεβάσει πάνω από 45 έργα και όλα αγαπήθηκαν και τιμήθηκαν από τους μικρούς μας φίλους . Τα θέματά μου τα αντλώ πάντα ή από την υπέροχη ελληνική μυθολογία, την οποία λατρεύω, η από κλασσική λογοτεχνία ή από κλασσικά παραμύθια. Πάντα όμως σε όλες μας τις παραστάσεις θέλω τα παιδιά να παίρνουν και κάτι μαζί τους φεύγοντας. Αυτή είναι, πιστεύω, η αποστολή του θεάτρου!

Ποια στοιχεία πρέπει , κατά τη γνώμη σας, να προβάλλει περισσότερο το εκπαιδευτικό σύστημα;

Δεν νομίζω ότι έχουμε καλό εκπαιδευτικό σύστημα . Σ’ αυτήν τη χώρα δεν υπάρχει τιμωρία, οπότε ο καθένας κάνει ό,τι του κατέβει χωρίς να τιμωρείται . Εκεί πιστεύω είναι και η πηγή του κακού .Όταν περνάω έξω από ένα σχολείο ντρέπομαι . Πώς μπορεί να είναι σχεδόν όλα τα σχολεία τόσο λερωμένα και μουντζουρωμένα; Οι ταμπέλες της τροχαίας ,τα ωραία μας νεοκλασικά κτήρια; Πώς μπορεί να μας αρέσει η ασχήμια ; Η εικόνα της υπέροχης χώρας μας είναι πληγωμένη! Λερωμένη!. Κι εγώ τι κάνω; Προσπαθώ μέσα από τις παραστάσεις να περάσω στα παιδιά την ομορφιά και το γούστο.

Θα γράφατε ποτέ αυτοβιογραφικό βιβλίο;

Δεν το σκέφτηκα , αλλά μπορεί να είχε ενδιαφέρον. Η ζωή μου έχει παραμυθένια σημεία.

Ποιο βιβλίο σας ξεχωρίζετε;

Δεν μπορώ να ξεχωρίσω κάποιο γιατί τα αγαπώ όλα. Λατρεύω, όμως, την Οδύσσεια και την Ιλιάδα όπως και τον «Τσάρο με την μακριά γενειάδα» που είχα ανεβάσει στο Εθνικό Θέατρο, και θα ήθελα πολύ να ανεβάσω ξανά, όμως στο ελεύθερο θέατρο, δεν μπορείς να κάνεις πολυπρόσωπο έργο γιατί οι ανελαστικές δαπάνες δεν το επιτρέπουν. Φέτος θα ξανανεβάσω την Οδύσσεια, στο θέατρο Μιχάλης Κακογιάννης, γιατί πιστεύω πως όλες οι γενιές πρέπει να γνωρίσουν τον Όμηρο. Παραμένω πιστή και στην Πηνελόπη Δέλτα γιατί θα ανεβάσω μάλλον «Το παραμύθι χωρίς όνομα». Και λέω μάλλον, γιατί τώρα το δουλεύω . Είναι ένα πολύ ωραίο αλλά δύσκολο έργο. Ελπίζω να τα καταφέρω ώστε να φτιάξω μια παράσταση που να κερδίσει το ενδιαφέρον των παιδιών .Είναι ένα έργο που σε βομβαρδίζει με μηνύματα και πρέπει να προσέξεις πώς θα το παρουσιάσεις στα παιδιά . Εάν τα μηνύματα είναι φανερά και δεν είναι ‘κρυμμένα’ κινδυνεύεις να κάνεις έργο γεμάτο διδακτισμό , πράγμα που μπορεί να φέρει το αντίθετο αποτέλεσμα.

Πρόσφατα, το βιβλίο σας «Αίσωπος! Κάτι θέλει να μας πει…» απέσπασε το βραβείο καλύτερου παιδικού βιβλίου της αλυσίδας Public. Τι ήταν εκείνο που ξεχώρισε το κοινό σε εσάς;

Υπάρχει μεγάλη αγάπη από το κοινό προς εμένα και από μενα προς το κοινό. Δόθηκε η ευκαιρία στον κόσμο να μου κάνει ένα δώρο και τον ευχαριστώ πραγματικά

Ποιος είναι ο αγαπημένος σας συγγραφέας ;

Ο Λουντέμης

Τι έχετε αποκομίσει από την πολυετή εμπειρία σας στο θέατρο;

Δεν ξέρω, εκείνο που ξέρω είναι ότι όταν είμαι στο θέατρο είμαι ευτυχισμένη.

Τι έχετε να πείτε για τις παραστάσεις που εστιάζουν στη βία;

Αυτό είναι η απορία μου. Γιατί να ανεβαίνουν τέτοιες παραστάσεις; Μου έχει γίνει πρόταση να παίξω σε τέτοιου είδους έργο και έχω αρνηθεί, γιατί δεν με ενδιαφέρει να αναπαράγω τη βία μέσα από το θέατρο.

Εκτός από το θέατρο σας έχουμε δει και σε πολλές επιτυχημένες τηλεοπτικές σειρές. Θα θέλατε να κάνετε μια νέα εμφάνιση στην τηλεόραση;

Η τηλεόραση είναι η αγάπη μου και μου λείπει πολύ . Είναι ωραίο μέσο όταν το χρησιμοποιείς σωστά.

Πριν από λίγο καιρό ανεβάσατε την παράσταση «12 παραμύθια και ο τρύπιος κουβάς» για την οζώδη σκλήρυνση. Πώς ήταν η εμπειρία αυτή;

Μου ζήτησαν να κάνω μια παράσταση που να μιλάει για τη διαφορετικότητα – όλοι οι άνθρωποι έχουμε δικαίωμα στη ζωή – Δουλέψαμε πολύ και νομίζω ότι τα καταφέραμε

Υπάρχει μέριμνα για τα παιδιά με ειδικές ανάγκες ;

Είναι ένα πολύ μεγάλο θέμα αυτό για να το εξαντλήσουμε σε μια απλή απάντηση… Είμαστε δυστυχώς ένας λαός που τίποτα δε σεβόμαστε, αλλά εάν στο σπίτι μας μαθαίναμε κάποια πράγματα, αν στο σχολείο μας έλεγαν… αν η πολιτεία…αν….αν…αν…

Συνέντευξη: Ελισάβετ Σταμοπούλου

Ειδήσεις Σήμερα: