Καλύτερη επιβίωση με περιοδική διακοπή της αντικαρκινικής θεραπείας

Η μελέτη έγινε σε πειραματόζωα που έπασχαν από επιθετικό καρκίνο του δέρματος, ο οποίος μάλιστα είχε αναπτύξει ανθεκτικότητα στα φάρμακα. Προς έκπληξη όλων, η περιοδική διακοπή της αντικαρκινικής θεραπείας συντέλεσε σε συρρίκνωση του μελανώματος, το οποίο όπως διαπιστώθηκε είχε εξαρτήσει την ύπαρξή του από την φαρμακευτική αγωγή.

Οι ερευνητές των Πανεπιστημίων του Σαν Φρανσίσκο και της Ζυρίχης θεωρούν μεν ελπιδοφόρα τα αποτελέσματα αλλά σπεύδουν να διευκρινίσουν ότι θα χρειαστούν περαιτέρω μελέτες μέχρι να δοκιμαστεί κάτι ανάλογο σε ανθρώπους.

Οι ειδικοί κατέληξαν στο παραπάνω συμπέρασμα αφού μελέτησαν πώς τα κύτταρα του μελανώματος γίνονται ανθεκτικά στην αντικαρκινική δραστική ουσία vemurafenib, η οποία μπορεί αρχικά να επιβραδύνει την επέκταση του όγκου, αλλά σχετικά γρήγορα γίνεται αναποτελεσματική, με μοιραίες συχνά συνέπειες. Έτσι, οι όγκοι αποκτούν ικανότητα αντίστασης στη θεραπεία, μεταβάλλοντας τη χημεία στο εσωτερικό των κυττάρων τους.

Όμως, όπως έδειξε η μελέτη, με αυτό τον τρόπο τελικά ο όγκος εξαρτιέται από τη συνέχιση της φαρμακευτικής θεραπείας, όπως συμβαίνει με τον εθισμό από μια ναρκωτική ουσία. Αν αυτή διακοπεί, τότε δεν πεθαίνει ο ασθενής, αλλά τα καρκινικά κύτταρα.

Οι ερευνητές δοκίμασαν στα ποντίκια μια νέα μέθοδο χορήγησης του εν λόγω φαρμάκου. Αντί να χορηγούν το φάρμακο καθημερινά, το έδωσαν για τέσσερις εβδομάδες και μετά για δύο εβδομάδες το σταμάτησαν, πριν στη συνέχεια ξαναρχίσουν την ίδια διαδικασία. Το αποτέλεσμα ήταν η συρρίκνωση των όγκων στη διάρκεια των κενών περιόδων, όταν τα ποντίκια δεν έκαναν καμία θεραπεία, με τελική συνέπεια την παράταση της ζωής τους.

Μένει να αποδειχτεί, μετά από κλινικές δοκιμές, ότι κάτι ανάλογο μπορεί να συμβεί και στους ανθρώπους με καρκίνο. Τα οφέλη θα ήταν πολλαπλά: παράταση ζωής για τους ασθενείς, μείωση του κόστους της θεραπείας, λιγότερες παρενέργειες κ.α.