Κίνδυνος μετατραυματικού στρες για τις γυναίκες που κάνουν θεραπείες γονιμότητας

Στην μελέτη του Πανεπιστημίου Σπάλντινγκ στο Λούισβιλ διαπιστώθηκε ότι σχεδόν το 50% των συμμετεχόντων πληρούσε τα επίσημα κριτήρια για τη διαταραχή μετατραυματικού στρες, δηλαδή μπορούσαν να διαγνωστούν ως πάσχουσες από την πάθηση.

Πρόκειται για εξαπλάσιο ποσοστό από αυτό που καταγράφεται στον γενικό πληθυσμό.

Η Δρ Άλλισον Μπράντοου εξηγεί ότι ενδεχομένως να πρέπει να αλλάξει ο ορισμός της διαταραχής μετατραυματικού στρες ώστε στα αίτια του να περιλαμβάνονται και πιθανές τραυματικές εμπειρίες όπως η στειρότητα και η υπογονιμότητα.

«Η απόκτηση παιδιών, η δημιουργία οικογένειας και τα εμπόδια που συναντά κανείς στην προσπάθεια διαιώνισης των γονιδίων του, κάνουν τους ανθρώπους να αισθάνονται ότι απειλείται η ύπαρξη τους και καταρρέει το όραμα για μια καλύτερη ζωής», σημειώνει η ερευνήτρια.

Η μελέτη
Η Δρ Μπράντοου και οι συνεργάτες της μελέτησαν 142 άτομα που είχαν υποβληθεί σε θεραπεία γονιμότητας και συμμετείχαν σε οnline ομάδες υποστήριξης. Το 97% ήταν γυναίκες, που συμπλήρωσαν ερωτηματολόγιο για τα συμπτώματα της διαταραχής μετατραυματικού στρες. Τους ζητήθηκε μάλιστα να αποφανθούν αν η διάγνωση για τη γονιμότητα και η ίδια η θεραπεία, ήταν τραυματικές εμπειρίες.

Το ένα τρίτο των συμμετεχόντων προσπαθούσε να συλλάβει ένα με δύο χρόνια και το 60% είχε υποβληθεί σε θεραπεία γονιμότητα για περισσότερους από 12 μήνες.

Συνολικά, το 46% πληρούσε τα κριτήρια για διαταραχή μετατραυματικού στρες. Μεταξύ αυτών, το 75-80% δήλωσε ότι αναστατωνόταν στη σκέψη της υπογονιμότητας, ειδικά όταν έβλεπε διαφημίσεις με προϊόντα για βρέφη. Άλλα συμπτώματα περιλάμβαναν την ευερεθιστότητα, το αίσθημα απομάκρυνσης από τους ανθρώπους, ενώ αρκετά άτομα αισθάνονται απελπισία και είχαν βιώσει αλλαγές στην προσωπικότητά τους.