Οι ψευδαισθήσεις και οι απογοητεύσεις τους μας επέτρεψαν να αναπτύξουμε θέματα που είχαμε δουλέψει στις μικρού μήκους μας: το σώμα, η θηλυκότητα, η ηλικία και ο χρόνος…διαβάστε περισσότερα
Η Καμίλ και οι φίλες της είναι σε μια ηλικία που η ζωή φαίνεται φυσική και απέραντη, μια ηλικία κατά την οποία αρχίζεις και σκέφτεσαι για το μέλλον, μια ηλικία που αρχίζει μια άλλη σχέση με το σώμα σου. Τα σώματά τους αλλάζουν διπλά: και από τον χρόνο αλλά και από την εγκυμοσύνη. Δεν αισθάνονται άνετα με τα σώματά τους που αρχίζουν να μοιάζουν με αυτά των ενήλικων.

Ταυτόχρονα, δεν τους επιτρέπεται να ενηλικιωθούν οπότε επισπεύδουν τον χρόνο και βουτούν στα βαθιά: κάνουν το βήμα που θα τις κάνει ενήλικες. Τα σώματά τους, τους δίνουν δύναμη να αντιμετωπίσουν τους γονείς και τα αγόρια. Τα σώματά τους είναι αυτά που τους επιτρέπουν να τραβούν την προσοχή , να μεγαλώσουν, να ορίσουν τον εαυτό τους και να ανήκουν κάπου.

Η Καμίλ ανακαλύπτει την ταυτότητά της, τη διαφορετικότητά της και ταυτόχρονα υφίσταται τον αποχωρισμό: από τους άλλους, από έναν άλλον. Γιατί η εγκυμοσύνη είναι επίσης και αυτό: η ένωση και μετά ο διαχωρισμός. Η δημιουργία ενός νέου δεσμού με τους άλλους. Ωστόσο, υπάρχει ο κίνδυνος τα σώματά τους, το μόνο τους όπλο, να γυρίσει εναντίον τους στο τέλος.

Η ταινία είναι κατά κάποιο τρόπο οργανική, με την έννοια ότι κινηματογραφεί το δέρμα από πολύ κοντά, ενώ παρουσιάζει μια διαισθητική και αφαιρετική ιδέα για τη ζωή. Κάτι τους ξεφεύγει: η παρουσία του ωκεανού ή του ουρανού, επιβλητικού και μυστηριώδους είναι εκεί για τους το θυμίζει. Αυτά τα κορίτσια, σε αυτό το τοπίο, βρίσκονται ανάμεσα σε μικρολεπτομέρειες και στην απεραντοσύνη.

Επιστρέψτε στη σύνοψη της ταινίας

Ειδήσεις Σήμερα: