Καντέρ Αμπντολάχ

«Δεν μπορούμε να διαμορφώσουμε εμείς την ιστορία. Η ιστορία διαμορφώνεται από μόνη της και γι’ αυτό πρέπει να της δίνουμε χρόνο για να εξελιχθεί. Αυτό είναι το πρόβλημα. Δεν μπορούμε έτσι απλά να φέρουμε την δημοκρατία στη Λιβύη. Δεν μπορούμε να ‘δώσουμε’ την δημοκρατία στο Ιράν …»
Αυτά τονίζει στις «Κεραίες της Εποχής μας» ο πέρσης πολιτικός πρόσφυγας Καντέρ Αμπντολάχ, που έγινε ο δεύτερος δημοφιλέστερος συγγραφέας στην Ολλανδία και αρθρογράφος στην μεγαλύτερη ολλανδική εφημερίδα.
Το μπεστ σέλερ του είναι το αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα «Σπίτι της σιωπής» που αναφέρεται στο όραμα, την παρεκτροπή και τον εκφυλισμό της ιρανικής «πράσινης» επανάστασης και τώρα, η βιογραφία του Μωάμεθ στον «Αγγελιοφόρο του Αλλάχ».
Ο Καντέρ Αμπντολάχ υπήρξε στα νιάτα του αριστερός αγωνιστής και είχε πιστέψει, πως η ανατροπή του σάχη Ρεζά Παχλεβί, θα απελευθέρωνε τον τόπο του από την αμερικανική δεσποτεία.
Με καταγωγή από ισχυρή παραδοσιακή οικογένεια του Αράκ, είχε προπάππο βεζύρη που εκτελέστηκε ως μεταρρυθμιστής, παππού ποιητή, θείους ιμάμηδες και εμπόρους και ονειρευόταν μια πολιτική-συγγραφική καριέρα, γι’ αυτό και οργανώθηκε στο ακροαριστερό φοιτητικό κίνημα εναντίον του Σάχη. «Όλοι οι διανοούμενοι, ήμασταν τότε αριστεροί.
Όταν λοιπόν το 1977 εμφανίστηκε ο Χομεϊνί με χιλιάδες οπαδούς, ενωθήκαμε μαζί του ενάντια στον Σάχη κι ας μην ήμασταν ισλαμιστές. Η επανάσταση ήταν μια μεγάλη στιγμή, συναρπαστική, αλλά σύντομα μετατράπηκε σε εφιάλτη». Οι φονταμενταλιστές διέλυσαν τόσο την παραδοσιακή κοινωνία, όσο και τους κομμουνιστές, οπότε ο Χουσεΐν Σατζαντί Γκεμαγκανί, όπως λεγόταν τότε, έφτιαξε ένα ψευδώνυμο από τα ονόματα δυο εκτελεσμένων φίλων του και άρχισε να εργάζεται στον παράνομο τύπο, πάντα οπλοφορώντας.
Ώσπου, στα 32 του, διέφυγε με πλαστό διαβατήριο στην Κωνσταντινούπολη, και από εκεί με την “βοήθεια“ λαθρεμπόρων βρέθηκε το 1988 σε ένα ολλανδικό χωριό που τον αγκάλιασε.
Από τότε, έγραψε στα ολλανδικά 15 μυθιστορήματα και σήμερα ζει στο Ντελφτ με την οικογένειά του.

Μιλώντας άπταιστα ολλανδικά, ξεναγεί μάλιστα τις «Κεραίες της εποχής μας» στην πανέμορφη αυτή πατρίδα του περίφημου μάστορα του φωτός Βερ Μέερ, πόλη με παρελθόν κοινωνικών αγώνων και παρόν σπουδαίων πανεπιστημίων.
«Σήμερα ξέρω», λέει στον Ανταίο Χρυσοστομίδη και στη Μικέλα Χαρτουλάρη, «ότι τα πράγματα προχωρούν με αργές διαδικασίες και με διάλογο.
Οι ριζοσπαστικές αλλαγές προκαλούν αδικίες και δεν κάνουν καλό ούτε στη λογοτεχνία, ούτε στον έρωτα, ούτε στην κοινωνία. Είναι σαν τους σεισμούς που τα συμπαρασύρουν όλα…»

Σκηνοθεσία: Γιώργος Κορδέλλας
Φωτογραφία: Δημήτρης Κορδελάς
Παραγωγή: S.M.ART A.E.