Το Γάλα

«Το Γάλα” είναι μια τραγική ιστορία τριών ηρώων, της Ρήνας, 45 ετών, και των δύο γιων της, Αντώνη 25 και Λευτέρη, 23 ετών.
Έχοντας μεταναστεύσει εδώ και χρόνια από την Τιφλίδα, ο Αντώνης, φιλόδοξος και πρόθυμος να ανελιχθεί κοινωνικά και να γυρίσει την πλάτη στις ρίζες του, διατηρεί σχέση με την κόρη του αφεντικού του, την οποία και ετοιμάζεται να παντρευτεί.
Ο Λευτέρης, από την άλλη, αρνείται να ζήσει στο σήμερα, παραμένει αδύναμος και αφελής, ενώ η συμπεριφορά του γίνεται όλο και πιο περίεργη. Η ιστορία μας ξεκινά όταν ο Αντώνης επισκέπτεται την μητέρα του και τον αδερφό του για να τους ανακοινώσει τον γάμο του και να τους γνωρίσει τη μέλλουσα γυναίκα του.
Η επίσκεψη του Αντώνη αναμοχλεύει οικογενειακές δυναμικές και βαθιά προβλήματα που στοιχειώνουν και τους τρεις με άξονα τα αρχέτυπα “Πατρίδα”, “Μητέρα” και “Αγάπη”.
Ο Λευτέρης αναζητά την αγάπη του αδερφού του μέσα από το ξεχασμένο παρελθόν τους, ο Αντώνης προσπαθεί να ξεπεράσει τις ενοχές του απέναντι στον Λευτέρη, ενώ διαχειρίζεται τις συνέπειες της αυταπάρνησης, και η Ρήνα, ζώντας τον καθημερινό φόβο, βρίσκεται στη μέση προσπαθώντας να τους φέρει κοντά.

Σημείωμα Σκηνοθέτη

“Το Γάλα” μιλάει μια γλώσσα καθαρή και τη μιλάει μέσα από αρχέτυπα: μητέρα, πατρίδα, η ανάγκη μας να αγαπηθούμε, η ανάγκη μας να ενταχθούμε. Ο Αντώνης, ο Λευτέρης και η Ρήνα είναι μέρος του εαυτού μας γιατί οι φόβοι τους είναι και δικοί μας φόβοι και τα “θέλω” τους, βαθιά μέσα μας, τα ξέρουμε καλά. Είναι χαρακτήρες σύγχρονοι αλλά και διαχρονικοί συνάμα, τραγικοί ήρωες που προσπαθούν ο καθένας με τον τρόπο του να ησυχάσουν: ο Λευτέρης μέσα απ’ το παρελθόν, ο Αντώνης μέσα απ’ την αυταπάρνηση κι η Ρήνα μέσα απ’ τα παιδιά της.

Το σενάριο του Βασίλη Κατσικονούρη δεν μπορεί να απαρνηθεί τη θεατρική του δομή, παρ’ όλα αυτά θα ήθελα η ταινία να μην θυμίζει θεατρικό. Θα ήθελα να βυθίσω τους θεατές σ’ αυτήν την δυνατή ιστορία με ειλικρίνεια και να τους κάνω να καταλάβουν την αγνότητα των ηρώων με τρόπο λιτό και άμεσο. Η ταινία “πατάει” πολύ στους ηθοποιούς. Βαδίζει σε μονοπάτια ρεαλισμού αλλά και υπερρεαλισμού ταυτόχρονα, αφού το μυαλό του Λευτέρη και το πως βλέπει τον κόσμο, μου δίνει την ευκαιρία να δώσω κι άλλη διάσταση στην αφήγηση. “Το Γάλα” πραγματεύεται “βαριά” θέματα αλλά αυτό δεν σημαίνει πως θα καταλήξουμε με μια “βαριά” ταινία. Η “ελαφρότητα” της υποκριτικής και το χιούμορ είναι για μένα πολύ σημαντικοί παράγοντες για να αναδείξουν όλες τις ποιότητες του σεναρίου με τρόπο ειλικρινή, με τρόπο λιτό αλλά και βίαιο, με τρόπο ποιητικό αλλά και λαϊκό, με άξονά πάντα την αλήθεια.»

Διαβάστε επίσης: Το twitter βυθίστηκε στο…»Γάλα»