Σπάνιο αρχειακό υλικό, αποκαλυπτικές συνεντεύξεις, αποσπάσματα, από τη συναυλία που δόθηκε στο θέατρο του Λυκαβηττού στις 18/6/1997, αποτελούν το υλικό του ντοκιμαντέρ του Ν. Τριανταφυλλίδη. Σάββατο, 24 Σεπτεμβρίου, στις 19.15 στη ΝΕΤ.
Ήταν πριν 33 χρόνια, περίπου, όταν οι Tuxedomoon ξεπήδησαν από το εργαστήριο της ηλεκτρονικής σκηνής του San Francisco και ξεκίνησαν να φτιάχνουν αυτό το προκλητικό, ερωτοτροπίζον ιδίωμα, το οποίο αναγνωρίζουμε σήμερα ως τη μουσική τους.
Ένας ήχος που μεταλλασσόταν με χαρακτηριστική άνεση και ταυτόχρονα διακατεχόταν από ένα αλλόκοσμο μαγικό και μυστικιστικό υπνωτισμό. Οι αμφιλεγόμενοι post – punk πειραματισμοί τους, οι οποίοι ακροβατούσαν από τη new-wave στην κλασσική και τη jazz, και από τη funk στο tango, δημιουργούσαν ένα αιθέριο μίγμα το οποίο κέρδισε αμέσως την αγάπη του cult κοινού.

Σήμερα, τα μέλη της μπάντας βρίσκονται διασκορπισμένα στα 4 σημεία του κόσμου με τον Steven Brown να καίγεται κάτω από τον ήλιο του Μεξικού, τον Peter Principle να χάνεται στην πολύβουη Νέα Υόρκη, τον Blaine L. Reininger να ατενίζει τον όμορφο αττικό ουρανό και τους Bruce Geduldig και Luc Van Lieshout να κινούνται στους χτύπους της καρδιάς της Ενωμένης Ευρώπης, στις Βρυξέλλες.
Η επανένωσή τους το 1997 για την πραγματοποίηση μιας παγκόσμιας περιοδείας, με αποκορύφωμα την ιστορική εμφάνισή τους στο Θέατρο Λυκαβηττού, έγινε η αφορμή για την πραγματοποίηση του μοναδικού, μέχρι τις μέρες μας, ολοκληρωμένου ντοκιμαντέρ για την ιδιότυπη αυτή καλλιτεχνική κολλεκτίβα, από τον επιστήθιο φίλο τους σκηνοθέτη Νίκο Τριανταφυλλίδη.
Τα μέλη του συγκροτήματος αποκαλύπτουν, με σπαρακτική ειλικρίνεια και αυτοσαρκαστικό χιούμορ, πως γνωρίστηκαν και τι σημαίνει γι’αυτούς Tuxedomoon !
Περιγράφουν τις περιπέτειες τους στο υπερατλαντικό ταξίδι προς την Ευρώπη, τις τότε φιλοδοξίες τους, τις περίπλοκες μεταξύ τους σχέσεις αλλά και τι σημαίνει ουσιαστικά γι’ αυτούς “δημιουργία”.
Τριάντα χρόνια τώρα κυριαρχούν ο ρομαντισμός, η επαναστατικότητα και η φαντασία, στοιχεία που έκαναν τους Tuxedomoon να ξεχωρίζουν, παραδίδοντας μαθήματα πρωτοτυπίας και πολυπλοκότητας σε ένα κόσμο που τα έχει τόσο απόλυτα ανάγκη…