«Ο Αμερικανός» – Η Παραγωγή

Το θέμα του «The American», ενός μοναχικού τύπου που αναζητά τη λύτρωση από τις πράξεις που έχει κάνει μέχρι τώρα, μου κίνησε το ενδιαφέρον- το ίδιο και η ένταση και το ρομαντικό στοιχείο της ιστορίας. Βρήκα κάτι που θα είχε όχι μόνο σασπένς αλλά θα έδινε και τροφή για σκέψη. Η καριέρα μου για περισσότερα από 35 χρόνια ήταν αυτή του φωτογράφου πορτραίτων. Ο κινηματογράφος είναι μια νέα περιπέτεια για μένα. Ψάχνω ακόμη να βρω τη «φωνή» μου. Νομίζω ότι η ομοιότητα του «The American» με το «Control» είναι η ιδέα τού να αλλάξει η ζωή κάποιου. Τίθενται τα ερωτήματα: πώς μπορείς ίσως να κάνεις το καλό αφού έχεις κάνει κάτι λάθος; Μπορείς να ξεπεράσεις κάποια πράγματα τα οποία σε καθορίζουν;».

Η μουσική – υποκινητής και θέμα στο «Control»- ήταν η έμπνευση του Κόρμπιν στα πρώτα του χρόνια. Το ίδιο συνέβαινε και με ένα συγκεκριμένο είδος ταινιών. Όπως θυμάται, «δεν έχω δει πολλές ταινίες στη ζωή μου, όμως τα γουέστερν μου έχουν κάνει μεγάλη εντύπωση, ξεκινώντας από την παιδική μου ηλικία με το «Rawhide» (μια τηλεοπτική σειρά του ’60 με τον Κλιντ Ίστγουντ). Η εικόνα, οι ιστορίες, η «ηθική» των ταινιών γουέστερν πάντα με γοήτευαν. Παρόλο που το «The American» δεν είναι γουέστερν, δομείται με τους κανόνες αυτού του είδους: ένας ξένος έρχεται σε μια μικρή πόλη και συνδέεται με ένα ζευγάρι ανθρώπων, όμως το παρελθόν του τον καταδιώκει.»

Ο Κόρμπιν ήταν σίγουρος για την επιλογή του Τζορτζ Κλούνι στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά, «Ο Τζακ είναι ένας χαρακτήρας που δεν έχει υποδυθεί ο Κλούνι στο παρελθόν. Είναι πάντοτε ενδιαφέρον όταν ένας ηθοποιός ανακαλύπτει κάτι καινούργιο. Είναι τόσο καλός στον διάλογο, σε αυτή την ταινία βέβαια υποδύεται κάποιον που δεν μιλά πολύ που βρίσκεται πάντοτε σε εγρήγορση και σε μόνιμη ένταση.»

Για το κάστινγκ των Ιταλών που επιδρούν στον Τζακ, οι συντελεστές της ταινίας επέλεξαν ηθοποιούς γνωστούς στην πατρίδα τους, την Ιταλία. Ο βετεράνος ηθοποιός Πάολο Μπονατσέλι επιλέχθηκε για τον ρόλο του ιερέα, του Πατέρα Μπενεντέτο. Ανεξάρτητα αν ο ρόλος του είναι μεγάλος ή μικρός, ο Μπονατσέλι πιστεύει ότι «κάθε σκηνή είναι χρήσιμη για να γνωρίσεις τον ρόλο και τον χαρακτήρα που υποδύεσαι. Οι «μικρές σκηνές» είναι σημαντικές. Ο Πατήρ Μπενεντέτο θέλει να είναι φιλικός, αλλά ο Τζακ είναι πολύ επιφυλακτικός.»

Για τον ρόλο της πόρνης Κλάρα, της γυναίκας που υποδεικνύει στον Τζακ ότι μια άλλη ζωή ίσως να τον περιμένει, επιλέχθηκε η Ιταλίδα ηθοποιός Βιολάντε Πλασίντο. Σύμφωνα με τον σκηνοθέτη, «η Πλασίντο είναι η κλασσική ιταλική ομορφιά και μια πανέξυπνη ηθοποιός μπροστά στην κάμερα. Δεν υπερβάλλει, με μεγάλες χειρονομίες συνεχώς. Είναι ένα σέξι πλάσμα στην οθόνη, κάτι το οποίο απαιτούσε ο ρόλος, έχει πάντως και αυτό το παλιομοδίτικο star quality των ηθοποιών, όπως και ο Κλούνι βέβαια, γι’ αυτό και η χημεία μεταξύ τους προήλθε φυσικά. Αυτό ήταν ένα πολύ καλό πλεονέκτημα, γιατί η σκηνοθεσία ερωτικών σκηνών ήταν κάτι καινούργιο για μένα. Στην πρώτη τους κοινή σκηνή, εστίασα στην Κλάρα. Κοιτώντας την, ο θεατής βλέπει αυτό που βλέπει ο ίδιος ο Τζακ. Ήθελα να μεταδώσω την ένταση και τον αισθησιασμό.» Η Πλασίντο βλέπει τον Τζακ και την Κλάρα ως «δύο ψυχές που βρέθηκαν μαζί γιατί ο καθένας τους διαθέτει κάτι υπερβολικό στη ζωή του- τις δουλειές τους- που τους απομονώνει. Η πρώτη τους επαφή είναι με τα σώματά τους, συνδέονται με ζωώδη ένστικτα, όμως ύστερα αποκτούν μια πιο προσωπική οικειότητα- που τρομάζει και τους δύο.»

Για τον άλλο βασικό γυναικείο ρόλο, αυτόν της αινιγματικής πελάτισσας Ματίλντε, οι συντελεστές επέλεξαν την Ολλανδή Θέκλα Ρόιτεν. Η ηθοποιός μιλά πολλές γλώσσες και έχει κάνει ταινίες σε όλο τον κόσμο και επομένως έχει «μια ποιότητα χαμαιλέοντα, που είναι σπουδαία για τον ρόλο», σύμφωνα με την παραγωγό Αν Κάρεϊ. «Η Ρόιτεν διαφέρει από τους Ιταλούς ηθοποιούς γιατί έχει ένα διαφορετικό στιλ υποκριτικής.» Όπως αποκαλύπτει η ίδια η ηθοποιός, «είμαι μισή Ιταλίδα, επομένως ήταν συναρπαστικό για μένα να γυρίσω πίσω σε αυτή τη χώρα και να μιλήσω τη γλώσσα.»