Εκδήλωση για τον ποιητή Ιάσονα Δεπούντη

Ο Ιάσονας Δεπούντης ασχολήθηκε ενεργά με την πνευματική ζωή του νησιού στα νεανικά του χρόνια και διατήρησε τη σχέση του με τα πολιτιστικά δρώμενα του νησιού ως το τέλος της ζωής του.

Γεννήθηκε στην Κέρκυρα το 1919, τελείωσε εκεί την καλλιτεχνική Σχολή Προσαλέντη και παρακολούθησε στην Αθήνα μαθήματα Συνταγματικού Δικαίου, Παιδαγωγικής και Κοινωνιολογίας. Αργότερα παρακολούθησε μαθήματα εφαρμοσμένης ψυχολογίας στο Παρίσι και μοντέρνων μαθηματικών στη Ζυρίχη.

Εμφανίστηκε στον ποιητικό στίβο το 1946 με τη συλλογή ποιημάτων «Η εξορία των αθανάτων» και αμέσως μετά με τη συλλογή «Από τη θάλασσα», για να ακολουθήσει σειρά άλλων ποιητικών συλλογών και πεζογραφημάτων. Το 1943 πήρε ενεργά μέρος στη μετατροπή της κηδείας του Κωστή Παλαμά σε πράξη αντίστασης κατά των κατακτητών.

Το 1968 ο Ι. Δεπούντης υπέγραψε τη διαμαρτυρία των 18 μεταπολεμικών συγγραφέων εναντίον της λογοκρισίας της δικτατορίας. Παραιτήθηκε από τη θέση του στο Δημόσιο για να εγκαταλείψει στη συνέχεια την Ελλάδα των συνταγματαρχών. Αυτοεξορίστηκε στην Ελβετία, όπου εργάστηκε ως παιδαγωγός σε ελβετικό Ιδρυμα.

Συμμετείχε το 2003 στον «Αντιπολεμικό Ποιητικό Μαραθώνιο» και το 2004 στην «Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης για μια Ανεξάρτητη Επαναστατική Τέχνη».

Οπως έχει τονιστεί επανειλημμένα από κριτικούς, η ποίηση του Ιάσονα Δεπούντη, με μια πληθώρα νέων δομικών στοιχείων που αναπαράγουν και ορίζουν την εξωτερική μορφή των κειμένων, διαθέτει βαθύτατο φιλοσοφικό υπόστρωμα και δημιουργεί την εντύπωση μικρών διηγήσεων, αρθρώνεται δε κατά κύριο λόγο στη βάση του αιτήματος της πολιτικής ελευθερίας, επηρεασμένη από τον μεταπολεμικό εμφύλιο πόλεμο και τη δικτατορία του 1967. Οι ίδιοι θεωρούν ότι πρόκειται για ποίηση παραστατική, πατριωτική και συγχρόνως αναγωγική στα πιο μοντέρνα ευρωπαϊκά ρεύματα, των οποίων ο ποιητής αναδείχθηκε ένας από τους καλύτερους «πρεσβευτές».

Ποιητικά έργα του έχουν κυκλοφορήσει, πέρα από την Ελλάδα, στην Ελβετία και τη Γερμανία.