Ο θάνατος του κοινού τους φίλου Oscar Peterson έδωσε το έναυσμα σε δύο άλλους σπουδαίους πιανίστες της jazz, τον Καναδό Oliver Jones και τον Αμερικανό Hank Jones, να πραγματοποιήσουν σε προχωρημένη ηλικία την πρώτη δισκογραφική τους συνεργασία.
Μέσα από ένα ρεπερτόριο που περιλαμβάνει συνθέσεις δικές τους, του Duke Ellington, του Oliver Jones, του Thelonious Monk, και βέβαια του Peterson, οι δύο βετεράνοι σολίστες (στα 90 του ο Hank, «μόλις» στα 74 ο Oliver) φτιάχνουν έναν από τους σπάνιους δίσκους στους οποίους μπορεί κανείς να ακούσει δύο κορυφαίους σολίστες του ίδιου οργάνου να παίζουν μαζί, ένα κομψοτέχνημα της βασισμένης στο πιάνο jazz, όπως εκείνη αναδείχθηκε την εποχή του bebop.
Τη ρυθμική υποστήριξη παρέχουν η Brandi Disterheft (μπάσο) και ο Jim Doxas (ντραμς).