Φλουρί Κωνσταντινάτο

Τρεις γυναίκες μιας οικογένειας, με πείσμα και επινοητικότητα, αυτοθυσία και γενναιότητα ψυχής, αφηγούνται τις μνήμες τους: Κατοχή, Εμφύλιος, εσωτερική μετανάστευση στην πόλη, αλλά και έρωτες που δεν ευτύχησαν, επιθυμίες που δεν ευοδώθηκαν, μια εποχή που οι γυναίκες ήταν ή του πατρός τους ή τους αντρός τους. Καταθέτουν τη διαδρομή της ζωής τους, μέχρι σήμερα, μιας ζωής που ακολουθεί την τύχη του κωνσταντινάτου, του φλουριού που χαρίζει τύχη στον κάτοχό του, του χαμένου φλουριού που θα λάμψει και πάλι στην παλάμη της τρίτης γενιάς.

Ένα βιωματικό μυθιστόρημα, το οποίο μέσα από τη ζωή της συγκεκριμένης οικογένειας αναπλάθει τη ζωή ολόκληρης της υπαίθρου, και, εν πολλοίς, το δράμα της Ελλάδας.

Τα πάντα είναι σκληρά σ’ εκείνο τον τόπο. Τα βουνά, κρεμασμένα στα ουράνια∙ ο ποταμός, σύνορο αδιάβατο∙ και το χρώμα στις πλαγιές της Χελιδόνας, λιγοστό. Οι άνθρωποι πάλευαν, συμφιλιωμένοι, με τη φύση για να επιβιώσουν. Άλλοι έπαιρναν στο δρόμο της προσφυγιάς προς την Αμερική ή την Αυστραλία.

Ο πατέρας, μετανάστης στην Αμερική, επιστρέφει, ξένος πια κι από τα παιδιά του, λίγο πριν ξεσπάσουν οι ταραχές. Αναγκάζει τις κόρες του να διακόψουν το σχολείο για να βοηθούν τη μάνα τους στα χωράφια. Στο Εμφύλιο, η οικογένεια, αψηφώντας τους κινδύνους, βοηθά τους αντάρτες (η συγγραφέας δεν τους ηρωοποιεί), με αποτέλεσμα οι Μάυδες του χωριού, καθώς το μίσος βράζει, να φροντίσουν να περάσουν τα πάνινα: κακουχίες, φτώχεια, βάσανα.

Στο μεταξύ, η συγγραφέας παρακολουθεί τους γάμους των κοριτσιών και την προσωπική τους μοίρα, ενώ η ιστορία εκτείνεται έως την εποχή που μεγαλώνουν τα εγγόνια της οικογένειας, τη δεκαετία του ’80.

Το «Φλουρί Κωνσταντινάτο» διαφοροποιείται από το πλήθος των βιβλίων με θεματολογία τον Εμφύλιο και τις συνέπειές του, χάρη στη γλώσσα που χρησιμοποιεί η συγγραφέας, μια ζωντανή δημώδη που αξιοποιεί επιπλέον δημοτικά τραγούδια. Το τοπικό ιδίωμα ενός χωριού της Ευρυτανίας, της Χελιδόνας, λέξεις που έχουν περιπέσει σε αχρηστία και τα δημοτικά τραγούδια που παρεμβάλλονται σε διάφορα σημεία του κειμένου προσδίδουν ιδιαίτερη λογοτεχνική αξία στο μυθιστόρημα.

Επιπλέον, οι παραστατικές περιγραφές της ζωής και των συνηθειών των κατοίκων της υπαίθρου συνθέτουν μια έξοχη τοιχογραφία μιας, πολύ κοντινής ιστορικά, εποχής.

Παρουσίαση της συγγραφέα

Η Μαρία Καρδαρά γεννήθηκε στη Χελιδόνα Ευρυτανίας. Είναι αγιογράφος και διδάσκει Βυζαντινή Αγιογραφία στο Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Κηφισιάς, όπου και μένει με την οικογένειά της. Γράφει ποίηση, διηγήματα και έχει διακριθεί σε διάφορους λογοτεχνικούς διαγωνισμούς (Π.Ε.Λ., Σικελιανά, Πανεπιστήμιο Μελβούρνης κ.ά.). Το «Φλουρί Κωνσταντινάτο» είναι το πρώτο της μυθιστόρημα.