Μυρίζοντας ακόμα σαμπάνια σας γράφω ότι έζησα την Κυριακή. Ξεκινάω από τα αποδυτήρια των πρωταθλητών Ευρώπης, η μυρωδιά των οποίων θα κάνει σίγουρα ημέρες να φύγει. Πέκοβιτς και Μπατίστ έλουσαν τους πάντες, συμπαίκτες, σταφ, δημοσιογράφους, φωτογράφους και κάμεραμάν.

Το 5ο Ευρωπαϊκό ανήκει στον Παναθηναϊκό και το μόνο που σίγουρα μπορώ να πω είναι ότι γιορτάστηκε δεόντως.

Το ψυχοφρόρο τελευταίο δεκάλεπτο και ειδικά τα τελευταία δευτερόλεπτα σίγουρα θα μείνουν αξέχαστα. Τα συναισθήματα ήταν τόσο έντονα. Δεν θα ξεχάσω τον Φώτση, που είχε βγει με 5ο φάουλ στα απανοτά τάιμ άουτ να φτάνει μέχρι το κέντρο του γηπέδου για να αποφορτιστεί.

Το Αλβέρτη να σφυρίζει με όση δύναμη είχε και τους υπόλοιπους να χτυπάνε τις διαφημιοστικές πινακίδες σαν τύμπανο.

Όταν το σουτ του Σισκάουσκας δε βρήκε στόχο οι παίκτες του Παναθηναϊκού άδειασαν. Ούρλιαζαν, αγκαλιάζοταν, πήγαιναν στον κόσμο με τον Διαμαντίδη να κλωτσάει την μπάλα μέχρι την οροφή του O2.

Και μετά η στιγμή της απονομής. Ήταν πραγματικά συγκινιτική η κίνηση του Δημήτρη Διαμαντίδη να καλέσει τον Αλβέρτη να σηκώσουν μαζί το τρόπαιο. Ο Φράγκι το αναγνώρισε και η αγκαλιά του μίλησε από μόνη της.

Όταν η κούπα πήγε στα αποδυτήρια δεν μπορώ να σας περιγράψω με λόγια τι έγινε. Σε άπταιστα ελληνικά ο Κέτσμαν να φωνάζει «και στο Λονδίνο θα είναι ωραία με το 6ο παρέα» (σ.σ. πρόθεση της Ευρωλίγκα είναι να γίνει το 2010 το φάιναλ φορ στην βρετανική πρωτεύουσα, αν όμως το γήπεδο τελικά δεν είναι έτοιμο υποψήφια πόλη είναι η Μπολόνια). Ο Σπανούλης να ουρλιάζει «Ου…, το πρώτο μου. Το πρώτο μου». Δεν ήταν απλά το πρώτο του, καθώς αναδείχθηκε και MVP του φάιναλ φορ. Δεν έδειχνε όμως καθόλου να τον ενδιαφέρει. Όταν έγινε η απονομή, ο ίδιος έδειχνε τους συμπαίκτες του «ανήκει σε όλους» έλεγε.

Ο Μάικλ Μπατίστ φωτογραφήθηκε με όλους τους συμπαίκτες του, «Στόλης, Στόλης, που είσαι, picture, picture» φώναζε στον φωτογράφο και ο Φώτσης με το δυχτάκι στο λαιμό μιλούσε στο κινητό.

Λίγο πριν αναγκαστούμε να βγούμε γιατί το θέαμα γίνοταν ακατάλληλο, εμφανίσθηκε ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς. Με το Κύπελλο στη μέση, στήθηκε νέο πανηγύρι. «Αυτό, αυτό, αυτό είναι σωστό, πρωτάθλημα και κύπελλο και ευρωπαϊκό» τραγουδούσε ο προπονητής του Παναθηναϊκού, που απέφυγε διακριτικά να λουστεί με σαμπάνια.

Για τον αγώνα δεν χρειάζεται να σας γράψω κάτι. Όταν έκλεισε το ημίχρονο με 48-28 δεν μπορούσε κανείς να φανταστεί τη συνέχεια. Ήταν συναρπαστικό. Θα σας περιγράψω κάποιες σκηνές που η κάμερα δεν τις έπιασε.

Όπως τα έντονα παράπονα του Γιασικεβίτσιους στον Φώτση όταν του φώναζε να πάει στη γραμμή του τριπόντου και το φιλί του κλάσματα δευτερολέπτου μετά για να τον καλμάρει!!!

Ή το φιλί του Σπανούλη στη μπάλα μόλις κέρδισε το τζάμπολ ο Παναθηναϊκός. Αλλά και το απίστευτο τρέξιμο του Πέκοβιτς όταν ο Μπατίστ ζήτησε πετσέτα για να σκουπίσει τα χέρια του, πριν από τις κρίσιμες βολές ενάμιση λεπτό πριν από το τέλος και στη συνέχεια έγραψε το 70-63.

Αυτά εντός του γηπέδου. Οι «πρασινοι» πήγαν μετά να φάνε στο ξεναδοχείο τους και επιστρέφουν στην Ελλάδα τα ξημερώματα (υπάρχει μία πιθανότητα, την ώρα που γράφω, να επιστρέψει και το πρωί της Δευτέρας).   

Τα συναισθήματα ήταν όμως εντελώς διαφορετικά μόλις πριν από δύο ώρες για την έτερη ελληνική ομάδα στο Βερολίνο.  

Παραμένει βέβαια να είναι ακατανόητο για εμένα η διεξαγωγή του μικρού τελικού. Δεν πιστεύω ότι υπάρχει χειρότερο μαρτύριο για τις ομάδες. Μία που έχουν χάσει την ευκαιρία να διεκδικήσουν τον τίτλο και μία που πρέπει να αποδείξουν ότι δεν είναι ελέφαντες…

Το συναίσθημα ήταν ξεκάθαρο στους παίκτες του Ολυμπιακού. Το μόνο που μπορεί να αποκόμισαν όπως είπε και ο Παναγιώτης Γιαννάκης είναι εμπειρία συναισθημάτων.

Εμένα μου φάνηκε πάντως ότι ζούσαν ένα μαρτύριο. Ο Θοδωρής Παπαλουκάς δεν είχε την υπομονή που τον διακρίνει συνήθως, ενώ το πάθος ήταν ελάχιστο για όλους.

Ο Παναγιώτης Βασιλόπουλος από την άκρη του πάγκου όρθιος (δεν μπορεί να κάτσει καθώς πονάει αφόρητα) προσπαθούσε να τονώσει το ηθικό των συμπαικτών του, κάτι που έκαναν πάντως οι οπαδοί του Ολυμπιακού ύστερα από τη λήξη του αγώνα και πριν φύγει το πούλμαν για το ξεναδοχείο της αποστολής (οι «ερυθρόλευκοι» αναχωρούν το πρωί της Δευτέρας -12π.μ.- για Αθήνα).

Μάλιστα ο Παναγιώτης Γιαννάκης πριν επιβιβαστεί χαιρέτησε και ευχαρίστησε του οπαδούς της ομάδας του για την στήριξη και απάντησε με θετικό νεύμα στην πρόκληση για την κατάκτηση του πρωαθλήματος.

Θα ήθελα να αναφερθώ και στο περιστατικό με τον Γιάννη Μπουρούση. Κάνοντας το 89-75 γυρίζει στους οπαδούς του Παναθηναϊκού, που ειρωνευτικά τον αποθέωναν, και τους κάνει με τα χέρια το σήμα του δέκα «θα τα πούμε σε 10 ημέρες» τους λέει και φυσικά προκαλεί έντονες αντιδράσεις. Στα αποδυτήρια δήλωσε ότι « δεν μετανιώνω, απλά δεν ήταν κάτι για τους παίκτες του Παναθηναϊκού. Τους σέβομαι».

Το ραντεβού έχει λοιπόν κλεισθεί πριν καλά καλά ολοκληρωθεί η ημιτελική φάση των πλέι οφ της Α1 και δεν θέλω ούτε να σκέφτομαι τι θα γίνει αν ξεκινάμε έτσι…

Ειδήσεις Σήμερα: