Κατ’ αρχήν πρέπει να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ για τις ευχές που μου έδωσαν όλοι οι φίλοι για τα γενέθλιά μου, προκαλώντας φυσικά την έκπληξή μου για το πόσοι μπορεί να το γνώριζαν.
Και κατά δεύτερον διαπιστώνω ότι θα πρέπει να γράφω πιο συχνά γιατι είναι αρκετοί οι φίλοι που έχουν απορίες και δε είναι σωστό να παραμένουν με αυτές.
Αφού λοιπόν τέλειωσαν με το εισαγωγικό κείμενο λέω να περάσω σε κάτι πιο σοβαρό και πολύ πρόσφατο μίας και έγινε προχτές και όσοι παρακολούθησαν το παιχνίδι με την ΑΕΚ θα καταλάβουν πολύ καλά σε τι αναφέρομαι!!
Ναι μιλάω για τα επεισόδια που έγιναν και με γεμίζουν οργή γιατί δεν μπορώ να βρω λόγια για να τα περιγράψω και επειδή δεν είμαι κανένας διάσημος συγγραφέας δεν έχω αυτή την ικανότητα ώστε να μπορέσω να σας βάλω στον δικό μου κόσμο και να καταλάβετε το πως μπορεί να νιώθει ένας αθλητής όταν παίζει σε μία τέτοια έδρα.
Θα το πω απλά και πιστεύω ότι θα είναι αρκετά κατανοητό…
Εγώ βασικά ένιωθα σαν να ήμουν στο Κολοσσιαίο στην αρχαία Ρώμη και είχαν μαζευτεί γύρω γύρω όλοι οι θεατές για να δουν τους Χριστιανούς να παλεύουν με τα λιοντάρια, μόνο που φυσικά στην σημερινή εποχή το κοινό έχει άμεση σχέση με τα τεκταινόμενα!!!
ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ!!!!! Να γίνονται αγώνες σε ένα τέτοιο γήπεδο. Ας πούμε ότι δεν είχαμε τα επεισόδια με τον κόσμο της ΑΕΚ, έχει αναλογιστεί κανείς πόσο κρύο κάνει στο συγκεκριμένο γήπεδο και τι άθλια αποδυτήρια έχει; Και όπως μου έλεγε και ένας παίκτης είναι συνεχώς άρρωστοι. Μπορώ να μιλάω ώρες για αυτό το θέμα αλλά δεν νομίζω ότι θα καταλήξουμε πουθενά και θα δανειστώ τον τίτλο ενός τραγουδιού ότι «όλα τριγύρω αλλάζουν και όλα τα ίδια μένουν», άσε που με τόσο φτύσιμο που έφαγα δεν θα με ξαναματιάσουν για κανά δύο μήνες… Χα, Χα, Χα…
Αλλά επειδή μου αρέσει να λέω τα πράγματα με το όνομα τους τα ίδια γίνονται ακόμα και στο δικό μας. Κάποια στιγμή πάντως ονειρεύομαι έναν τελικό ή ένα ντέρμπι που όλοι θα βλέπουν σαν γιορτή, όπως γίνεται στην Ισπανία,. Μπορεί να φανώ κακός αλλά μάλλον κάποιοι δεν έχουν καταλάβει ότι όλοι οι αθλητές θέλουν δίπλα τους τον κόσμο τους αλλά με τρόπο που μα μην κινδυνεύει η σωματική μας ακεραιότητα.
Και θα θυμίσω και πάλι το γεγονός στο ΟΑΚΑ που μία φωτοβολίδα πέτυχε τον Πέκοβιτς ή μήπως να το θεωρήσουμε παράπλευρη απώλεια… Μόνο που αυτό γίνεται στον πόλεμο και εδώ μιλάμε για αθλητισμό…
Θα περάσω σε ένα άλλο θέμα που με ρωτούν πολλοί και έχει να κάνει με το θέμα του προπονητή πλέον της εθνικής μας ομάδας, τον Γιόνας Καζλάουσκας. Σίγουρα το να παίρνεις τη θέση ενός προπονητή που έχει αποδείξει ότι η εθνική είχε μακράν την καλύτερη πορεία της όλα αυτά τα χρόνια με τον συγκεκριμένο καπετάνιο είναι πάρα πολύ δύσκολο, γιατί όλοι έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε την επίσημη αγαπημένη στις πρώτες θέσεις του παγκοσμίου και πανευρωπαϊκού αθλητικού στερεώματος.
Νιώθω όμως ότι ο κύριος και πλέον προπονητής Καζάλουσκας είναι ένας άνθρωπος που αγαπάει το μπάσκετ, έχει βέβαια μία διαφορετική φιλοσοφία (και είναι απόλυτα φυσικό κάτι τέτοιο), γνωρίζει από την θητεία του στον Ολυμπιακό τους Έλληνες παίκτες και θέλω να πιστεύω ότι θα καταφέρει να βρει τον συνδυασμό που χρειάζεται έτσι ώστε όλα να λειτουργούν όπως θέλουμε και έχουμε γνωρίσει τόσα χρόνια.
Σίγουρα θα τον βοηθήσουν πολύ και οι βοηθοί που έχει δίπλα του γιατί είναι άτομα που γνωρίζουν πολύ καλά τη δουλειά τους.
Φυσικά πρέπει να αναφερθώ και στον πρώτο τελικό που έχουμε για την φετινή χρονιά και δεν είναι άλλος από τον τελικό Κυπέλλου που θα γίνει την Κυριακή μεταξύ της ομάδας μου και του Παναθηναϊκού.
Να σας πω την αλήθεια επίτηδες το έβαλα προς το τέλος γιατί φαντάζομαι θα περιμένατε να γράψω κάτι για τον τελικό και το έκανα έτσι ώστε να διαβάσετε όλα όσα έχω γράψει… Χι, Χι, Χι… όπως κάνουν και στα περιοδικά με τις ωραίες γυναικείες συνεντεύξεις!!!
Ξεκινάμε λοιπόν να μιλάμε για τον τελικό. Ποιές είναι οι πρώτες συζητήσεις?!?! Που θα γίνει το παιχνίδι για να μπορέσουμε να ελέγξουμε τους φιλάθλους. Να μα ‘στε πάλι στην αρχή που λέγαμε….!!!!! Εντάξει δε λέω γίνεται και για να παίξουμε σε ένα ουδέτερο γήπεδο ώστε να είναι πιο δίκαιο για τις δύο ομάδες. Αλλά ο φόβος για τα επεισόδια και το πως θα ελέγξουμε τον κόσμο είναι αυτό που παίρνει όλα τα φώτα της δημοσιότητας…. Μήπως είμαι εγώ παράλογος??? Δε νομίζω, πιστεύω ότι δεν είναι όλοι έτσι, αλλά είναι αρκετοί ώστε να παρασύρουν και τους άλλους…
Στα τεχνικά θέματα τώρα και οι δύο ομάδες βρίσκονται σε πολύ καλό επίπεδο και ότι και να πω τώρα την ώρα που ξεκινάει το παιχνίδι είναι κάτι τελείως διαφορετικό. Εγώ προσωπικά θα προσπαθήσω να απολάυσω το παιχνίδι, να το χαρώ και σίγουρα θα δώσω όσες δυνάμεις έχω και θα κάνω ότι μπορώ (μιλάω πάντα μέσα σε αθλητικά πλαίσια για να κερδίσει η ομάδα μου.
Δεν χωράνε πολλές αναλύσεις και όσοι το κάνουν δεν ξέρω κατά πόσο θα πέσουν μέσα. Βέβαια το να αναφέρεσαι σε ένα παιχνίδι που είναι τελικός μόνο άγχος πιστεύω ότι θα μπορέσει να προκαλέσει και το άγχος είναι μία κατάσταση που προέρχεται από τον φόβο της αποτυχίας και συνήθως καλλιεργείται από εξωτερικούς παράγοντες που ουδεμία σχέση έχουν με το θέμα…
Ελπίζω να μην σας κούρασα, αν και είχα να απαντήσω σε κάποια μηνύματα θα το κάνω πολύ σύντομα.
Καλή επιτυχία και στις δύο ομάδες και ο καλύτερος ας κερδίσει…