Διάβασα αρκετά μηνύματα που μού έχετε στείλει και οφείλω να πω ότι είναι υπέροχο, συγκινητικό, απίστευτα ενθαρρυντικό να βλέπεις τόσο μεγάλη συμπαράσταση από τους Έλληνες φιλάθλους, που - αν και δεν π
Διάβασα αρκετά μηνύματα που μού έχετε στείλει και οφείλω να πω ότι είναι υπέροχο, συγκινητικό, απίστευτα ενθαρρυντικό να βλέπεις τόσο μεγάλη συμπαράσταση από τους Έλληνες φιλάθλους, που – αν και δεν παίξαμε τόσο καλά – συνεχίζουν να δείχνουν πόσο πολύ πιστεύουν σε εμάς. Και αυτό μάς κάνει να νοιώθουμε όμορφα και μάς δίνει τη δύναμη να συνεχίσουμε με περισσότερη διάθεση και πείσμα.
Ειδικά τώρα που είμαστε τόσο μακριά και δεν έχουμε τόσο συχνή και μεγάλη επαφή με τους δικούς μας ανθρώπους, είναι πολύ μεγάλη τονωτική ένεση να μπορώ να διαβάζω τέτοια μηνύματα…
Να είστε σίγουροι ότι θα τα μεταφέρω και στους συμπαίκτες μου!
Θα απαντήσω σε έναν φίλο που μου γράφει «να τους βλέπουμε από ψηλά», σε συνδυασμό με ένα άλλο μήνυμα, όπου υπάρχει η ερώτηση «γιατί δεν τους κερδίζουμε εφόσον το έχουν κάνει ομάδες όπως η Κροατία»…
Στη ζωή δεν πρέπει να κοιτάς κανέναν από ψηλά αλλά να τους σέβεσαι όλους. Είναι κάτι που μάς έχει μάθει ο προπονητής μας. Αλλο είναι να έχεις καλή ψυχολογία και άλλο να έχεις έπαρση.
Η Ισπανία, όπως και κάθε ομάδα, όταν παίζει με εμάς λόγω του ονόματος που έχουμε δημιουργήσει με τις εμφανίσεις μας και τα αποτελέσματα που φέρνουμε, θέλει όσο τίποτα άλλο να μας κερδίσει. Και για αυτό οι παίκτες της καταβάλλουν το 100% των δυνατοτήτων τους. Αυτό φάνηκε και πέρυσι στο Ευρωμπάσκετ, που το είχαν δηλώσει και οι ίδιοι. «Για να κερδίσουμε την Ελλάδα κουραστήκαμε και μετά δεν μπορέσαμε να τα καταφέρουμε με τη Ρωσία!» είχαν πει.
Οπότε καταλαβαίνετε γιατί κάποιες άλλες ομάδες έχουν κερδίσει την Ισπανία!
Κατά τα ψέματα, όμως, όταν παίζουμε μαζί τους έχουμε παραπάνω πίεση, η οποία δυστυχώς μάς βγαίνει και στο παιχνίδι. Ελπίζω να τους κερδίσουμε σε έναν άλλο αγώνα, που θα έχει περισσότερη σημασία, όπως πολύ σωστά λέει ένας άλλος φίλος…
Το σημερινό παιχνίδι ήταν κάτι που χρειαζόμασταν για να μην έχουμε άγχος στις επόμενες αναμετρήσεις μας. Τώρα ξέρουμε ότι είναι πολύ πιο εύκολο να περάσουμε στην επόμενη φάση.
Και είναι εξίσου καλό γιατί είχαμε καλή απόδοση και κατάφεραν να παίξουν όλα τα παιδιά…
Τώρα – επειδή με ρωτούν – δεν ξέρω τι έχει γράψει ο Συρίγος για τις συνθήκες διαβίωσης σε σχέση με τις άλλες αποστολές. Ειδικά αυτή τη στιγμή που έχουμε έρθει εδώ για έναν σκοπό και όχι για διακοπές!!!
Είναι απίστευτο το πόσο κοντά έρχεσαι στο Ολυμπιακό χωριό με αθλητές άλλων σπορ, άτομα που θα συναντούσες στο δρόμο και από ντροπή ή οτιδήποτε άλλο δεν θα τους μιλούσες. Και τώρα είμαστε σαν μια μεγάλη παρέα! Συναντάς τουλάχιστον 100 άτομα στα οποία θα πεις «καλημέρα» και αυτό σε φέρνει πιο κοντά με τους υπόλοιπους. Είναι πραγματικά σαν ένα χωριό!!!!
Για αυτό και εγώ χαίρομαι που είμαι από χωριό!
Παρέα κάνουμε με όλους ανάλογα ποιος τυγχάνει να είναι εκεί και ανάλογα με τις ώρες προπόνησης. Το βράδυ, όμως, λίγο πολύ, συναντιόμαστε όλοι….
Μάλιστα, τώρα που αγοράσαμε ποδήλατα και δεν πρέπει να περπατάμε συνέχεια, το χωριό μας φαίνεται πιο ωραίο!