Συγκεντρώνοντας στο πλάι του ένα επιτελείο από ικανούς σολίστες Έλληνες (Χρήστος Ραφαηλίδης στο βιμπράφωνο, Μάνος Θεοδοσάκης στην τρομπέτα, Αντώνης Ανδρέου στο τρομπόνι, Στράτος Διαμαντής στα πλήκτρα) και ξένους (Mike Stern και Brett Garsed στην κιθάρα, Dave Weckl στα ντραμς, Bob Franceschini στα σαξόφωνα και το φλάουτο) ο μπασίστας Γιώργος Φακανάς δημιουργεί ένα άλμπουμ που χαρακτηρίζεται από ερμηνευτική δεξιοτεχνία και έντονη εκφραστικότητα.
Έξι από τις οκτώ συνθέσεις έχουν την υπογραφή του Φακανά, μία είναι του Harris και μία του Hall. Βασικός άξονας ύφους είναι το fusion, προσανατολισμός που, μέσω του συντονισμού των εκφραστικών φωνών των ερμηνευτών, αποδίδει ένα κεφάτο πόνημα με διαυγές καλλιτεχνικό όραμα, απαλλαγμένο από εμπορικών κινήτρων απόπειρες για απλούστευση και ωραιοποίηση.